Dünyadaki başka insanların bana dünya hakkında söyledikleri, benim dünya deneyimimin çok küçük ve önemsiz bir kısmıdır.

Bırakın her bir kişi kendi deneyimlediğinden çıkardığı gerçekliği açıklasın.

Saf mantıksal düşünce, dünyayı anlamamız için yeterli değildir. Gerçeğe ilişkin tüm bilgiler deneyimle başlar, deneyimle biter.

Doğru, gerekliğin bir kopyası değildir ama, bilim ve insanlığın binlerce yıllık deneyimi göstermektedir ki, doğru nesneldir. Doğru, nesnel olarak var olan dünyayı yansıtır ve içeriği, kişinin bilincine bağlı değildir.

Doğruya inançlar değil bilgi götürür.

Tüm gerçek bilgi, doğrudan deneyime dayanır.

Deneyim, yalnızca onu taşıyanı aydınlatan sönük bir lambadır.

İnanç dağları yerinden oynatır, fakat sadece bilgi doğru yere oturtabilir.

Kitaplardan insanları tanıdım ve bütün okuduklarım benim için gerçek oldu.

Herkes kendi doğru bildiği gerçeği yaşar.

Kendi deneyimine dayalı olmayan her şeyi sadece bir varsayım olarak kabul et.

bilgi

Aşkın değil. Bilgi,

İnsanları tedirgin eden, olan biten değil, olan bitenle ilgili inandıkları.

İki bilgi kaynağım var; biri kütüphanem, diğeri seccadem. Allah ikisinden de ayırmasın.

İnsanların çevrelerine ve kendilerine ilişkin olarak oluşturdukları düşüncelerin bir bölümü inanç; bir bölümü de bilgi biçimindedir. İnanç, bir sanı ya da bir kanıya dayanarak oluşturulup benimsenen görüşlere denir. İnanç bilginin sınırları dışında kalır, bilginin bittiği yerde başlar. Bilgi ise bilimsel yöntemlerle doğrulanma olanağına kavuşan düşünce ve görüşlere denir.

İnsan gerçeği bilecek niteliğe sahiptir. Bir şey sağduyulu ile inşa edildiğinde deneyimle doğrulanmış olur.

Bir şeyin öyle olduğuna duyulan sarsılmaz inanç, o şeyi öyle yapar mı?

Yeterinden fazla olanı bilmiyorsan, yeterli olanı asla bilemezsin.

Kitaplar bize böyle olağanüstü insanlar olduğunu söylerler, buna karşılık kendi deneyimlerimiz ne gösterir?