Uyuşmazlıkları giderebiliriz, çelişki kalıcıdır.

Tarih, yalnızca bir zamandizimi ve anlatı deposu olarak görülmediği takdirde, şu anda bize egemen olan bilim imgesinde esaslı bir dönüşüme yol açabilir.

Tarih insanı takip eder.

Kendilerini bilgeliğe adayanlar aylaktır yalnızca; yaşayan da yalnızca onlardır. Kendi yaşamlarına başkalarının yaşamlarını da katarlar; kendilerinden önce geçip gitmiş bütün yıllar da birer kazanımdır onlar için.

Tarih hep aynıdır, yalnız hep farklı.

Tarih döngüsel, tekrarlayıcı değil.

Varlıktaki anlaşmazlık sürekli bir ahenktir.

Düşünsel sistemin en incelikli çıkarımlarının öngördüğü yaşam görüşü, bütünlülüktür.

İnsanın doğası değişmediği sürece olaylar ve şartlar değişmez.

Zıtlar tümleyicidir.

Tarih, üzerinde herkesin anlaştığı bir yalandır.

Kendisi çatlamadan Toprağı çatlatamaz tohum.

İnsanlık hayatının dinle başladığı ve başlangıçta din var olduğu, mukaddes kitaplar kadar felsefe ve ilmin de bize öğrettiği bir hakikattir. Geçmişte olduğu gibi, bugün de, ilimsiz, sanatsız, felsefesiz insan cemiyetleri vardır, fakat hiçbir zaman dinsiz bir cemiyet mevcut olmamıştır.

Her çağ açık ve kesin biçimde felsefesinde görülür.

Her felsefe, idealist olsun materyalist olsun, içinde hasmını barındırır. Önleyici bir tutumla "nehyetmek" için.

İnsan tarihsel bir hayvandır.

Tarihin dönüşümleri için sorumlu aranmaz elbette, kendi kendinin sorumlusudur o, kendi mantığını yine her çağda kendisi çizerek her türlü dış etkinin ötesinde akar gider.

Evrensel tarih belki de birkaç metaforun değişik vurgularının tarihidir.

Bir milletin tarihi fertlerinin hususi hallerinden meydana gelir.

Geçmiş, şimdiki zaman ve gelecek gerçekten birdir: bugün onlar.