Bütün hayvanları seviyorum. Bir kediye, köpeğe, tavuğa ya da bir ineğe zarar veremem. Ve başka birisinden onlara benim adıma zarar vermesini isteyemem. Bu yüzden veganım.

Sen bana geldiğin zaman, seni görmekten mahrum bir cehennemlik.

Veganizm, hayvanları önemseyen asgari insanların yapabileceği şeydir. Onları öldürmek ve yememek, tecavüzcü ya da çocuk tacizcisi olmaktan farklı değildir. Sadece zarar vermemek demektir. Biri yardımcı olduğu anlamına gelmez.

Aynı nedenlerle hayvanları da aynı şekilde tüketmiyorum kadınlara tecavüz etmiyorum: Başkalarına zulüm uygulamak yanlıştır, savunmasızlığa karşı şiddeti savunulamaz kılmak, başkalarının hakları benim özlemlerimden daha önemlidir.

Vegan olmak, kadınlara zarar vermemek gibi, zarar vermemek gibi, zarar vermemek demektir. Ama sadece zarar vermekten kaçınmak, yardım ettiğimiz anlamına gelmez. Bu sadece tarafsız olduğumuz anlamına geliyor.

Hayvanlar menülerden çıkarılmalıdır. Çünkü; onlar mezbahalarda, kafeslerde, parmaklıklar arasında korku içinde çığlık atıyorlar. Şeytani, alçak, umutsuzluk hapishanelerinde...

Köpeğimi bile başkasına daha çok ilgi gösterdiğinde kıskanırım.

Yabancıların en yakınıydın sen!

Sende ben imkansızlığı seviyorum. Fakat asla ümitsizliği değil.

Bazı insanlar hayvanları sevdiklerini ve yine de onlara zarar verdiğini söylüyor; Bu insanların beni sevmediğine sevindim.

Yüreğin yarısında sevgi, öbür yarısında nefret...Buna yürek mi denir?

İnanılmaz derecede toleranslıyız. Diğerleri, “Bir domuz pastırması sandviçiyle baştan çıkamaz mıydınız?” Diye sorduğumuzda her zaman kibarız. ”Aslında, bildiğim çoğu vegan, neden vegan olduklarını açıklamak konusunda oldukça cömert davranıyorlar, çünkü çoğunlukla soru sorduğumuz zaman et yiyenlerle dolu bir yemek masasında oturuyorlar ve cevap vermek oldukça kaba görünüyor. Ancak, şu anda bir akşam yemeği partisinde olmadığımızı görmek, işte etik bir durum…

Eğer insanlar etik nedenlerden ötürü vejetaryanlar ise - hayvanları öldürmenin ve yemenin yanlış olduğuna inandıkları için - gerçekten de vegan olmalılar.

İnsanların gerçekten hayvanları korumak istiyorlarsa, et ve süt tüketiminden vazgeçmeleri gerekir.

Yaralanan kediyi kurtarıyor, ona içi parçalanıyor ama arkasından gidip kuzu kebap yiyor. Çünkü ona yemesi öğretilmiş.

Kişilikleri itibari ile namuslu olanların, partilerinde meşhur yalancılar olmaları nasıl mümkün olabilir?

Koşabilen, yüzebilen ya da uçabilen hiç kimseyi yememeliyiz.

Garip ama gerçek. Bize değer verenleri ağlatır, vermeyenler için ağlarız. Bizim için hiç ağlamayacaklara değer veririz.

Neden bazı hayvanları kucakladığımızı ve diğerlerine çatal koyduğumuzu merak etmeye başladım.

İnsan doğasında, tutkuyla kınadığımız şeyleri sevmemizi sağlayan bir yasa vardır.