Hayal gücü, insan bilincinin birincil armağanıdır.

Bilgi yalnız insanın bilgisidir, insan zihninin formlarına bağlıdır; şeylerin kendi doğasına, şeylerin kendisine ise ulaşamaz.

Aptallar bilgi olmadan hayal gücüyle hareket ederler. Bilgiçler hayal gücü olmadan bilgiyle hareket ederler.

İnsan zihni, maddi dünyayı yansıtmakla kalmaz, onu değiştirir de.

Düşünce, tamamen, zihni oluşturan bir insan eylemidiir.

Pek az şey bilen, onu sık sık tekrarlar.

Yeni bilgi gelirse, onu içe alıp üstünü kapatır gibi göz kırparız.

Keşke fizik ve zihin arasındaki uçurum bu kadar büyük olmasaydı.

Büyüme nesnelerle ilgili bilgi kırıntılarından dünyalar kuran logaritmik bir öğrenmedir.

Felsefe, neleri bilmediğini bilmektir.

Her ışık bir gün tükenir. Kavrayış da bir ışıktır. Öyle ise o da tükenebilir.

Biz tahayyüllerimizin farkındayız.

Hayal edebileceğimizden çok daha büyük ve daha anlaşılmaz şeyler olabileceğini kabul ediyorum.

Başarmak için ne yaptığını bilmek şart.

Son tahlilde hiçbir şey, kendi zihnimiz kadar kutsal değildir.

Kitap, okuyucunun zihninde canlanan bir filmdir. Filmleri izledikten sonra "Ah, kitap daha iyi" deyişimizin nedeni budur.

Zihnin varlığı: İnsanın içindeki küçük insan.

Arı bal yapar, fakat balı izah edemez. Ağaçtan düşen elma da arz cazibesi kanunundan habersizdir.

Hafızasız baş, bekçisiz kaleye benzer.

Bilgi denen şey ne kadar da garip! İnsanın zihnine bir kez girmeyegörsün, kayalara yapışan liken misali tutunuyor, bırakmıyor.