Bazen "gezegenimiz evrenin tımarhanesi mi" diye düşünmeden edemiyorum.

Bazen bütün dünya bana koca bir tımarhane gibi görünüyor.

Bırakın çıldırsınlar; Çünkü layık oldukları şey, suç ve deliliktir belki de.

Dünya delirdi. Trump, IŞİD, Putin, Koreli devlet başkanı çocuk falan... Hayretle seyrediyorum. Bazen Bahçeli’nin rakamlarla yaptığı konuşmaları izliyorum, Burhan Kuzu dinliyorum, Putin’in aslanların üzerinde homo-erotik fotolarına bakıyorum, Zaytung okuyorum. Öyle biraz eğlenebiliyorum.

İstediğimizi bulabilmek için, başka yaratılışta olmamız icap ederdi. Bu dünya yalnız, edepsizlerin, rezillerin, alt seviyeli insanların dünyasıymış meğer.

Aklımı kaçırdıysam bana göre hava hoş.

Yanılgıdan bir kişi acı çekiyorsa, buna delilik denir. Yanılgıdan birçok insan acı çektiğinde ise buna din denir.

Delilik, akıl sağlığı bozuk bir dünyaya ayak uydurabilmek için yapılmış akılcı bir hamledir.

Bu çirkin ve iğrenç dünyada ancak aptallar mutlu olabilir.

Aptallarla dolu bir dünyada yaşadığında normal olmak zordur.

Etrafımdaki dünyanın giderek çirkinleştiği kanısındayım.

Eğer din olmasaydı, hayal edilebilecek en güzel dünyada yaşıyor olurduk.

Bize birkaç deli gerek, şu akıllıların yol açtığı duruma bak!

Başka yıldızlarda insan var mı bilmiyorum ama eğer varsa, dünyayı akıl hastanesi olarak kullandıklarından eminim.

Çılgın bir dünyada akıl sağlığımı bağışlayın.

Dünya sahtekarların üzerine kurulu, bu nedenle çok adaletsiz.

Çılgın bir dünyada sadece çılgınların aklı başındadır!

Toplum; devrimcilere, akıllı ve inatçı şizofrenler olarak bakıyor. Hep hapse koyuyor ve fırsat buldukça başlarını vücutlarından ayırıyor.

Mizahı kurumuş bir toplum aptallaşmaya mahkumdur. Aptallar mizah yapamazlar. Mizah yapmayanlar aptallaşırlar. Bu arada eklemek gerekiyor, solcu olamazlar.

Meraksızlar dünyasındayız. Sürü sürü sürülere benziyoruz. En sürüler, en tepedeler.