Açıkça görmek lazım. Her bakan göremez, görmek için bakmak lazım.

Sevilenin yanlışı görünmez, sevilmeyenin görüntüsü yanlıştır.

Her şeyi birden görmeye kalkarsak hiçbir şey göremeyiz.

Birçok insan düşündüğünü sanır, aslında yaptıkları sadece önyargılarını yeniden düzenlemektir.

“Ve ben ara sıra gördüm / insanın gördüğüne inandığını”

Bütün dünya bana katil diyor ve tek yaptığım çocuklara gerçekleri göstermek.

Bir cismi ya da kişiyi merak edip de peşin hükümlü fikirler tarafından engellenmek kadar zor bir şey yoktur. İşte bu perde zaman zaman kalkar, onu kaldıran kişiye ise dahi denir.

İnsanlar nasıl olur da kolayca genç Türkiye’ye iftira ederler! İnsanlar kendi gözleriyle görmeden, çeşitli çizgilerdeki kitapları daha önce hiç okumadan Genç Türkiye’deki tüm durum hakkında hiçbir bilgiye sahip olmadan Türkiye’yi suçlamaktadırlar, hiç de gerçek olmayan şeylerle ona iftira atmaktadırlar. Türkiye’nin dini tamamen kaldırdığını söylerler. Halbuki durum hiç de öyle değildir…

"Vatan haini, komünist" diye bildiği şairin yurtdışında bu kadar sevilmesini içine sindirememişti.

Yalnızca gözlerinle gördüklerine inanırsan başın çok derde girer, beladan kurtulamazsın, çamura saplanırsın.

Hepimiz başkalarını kendi yüreğimizde taşıdığımız biçimde görürüz.

Farkettiklerin bile yetmesin, baktıkların anlamını yitirsin, hatta sen de; gör!

Görmek her zaman fark etmekten ibarettir. Gözlerimizi kendi tanıdıklarımızın üzerinde gezdirir ve neyi kabul edeceğimizi seçeriz.

Kirli kelimeler yok, sadece kirli akıllar var.

İnsanlar ışığı görmez, ışıkla görür.

Bir şeyi görebilmek için onu anlamak gerekir.

Ne gördüğümüz, büyük ölçüde ne için baktığımıza bağlıdır.

Hepimiz dünyayı gerçekte olduğu gibi değil, kendi ön yargılı algılarımız ile gözlemleriz. Dolayısıyla, gerçekten bilebileceğimiz tek şey kendimiziz.

İnsanlar her zaman zihinsel hastalığı olan insanların acı çektiği fikrini satıyorlar.

Görülmesi en güç olan şey gözümüzün önünde duran şeydir.