Bu dünyada en önemli şey, nerede olduğumuz değil, hangi doğrultuda yol alacağımızdır.

Namaz, üzerilerinde Allah'a şükür borcu bulunan bedenin bütün organlarını çalıştırmayı içeren bir ibadettir. Şunu da ilave etmek gerekir ki namazda insanın bedeninde yaratılış gereği bulunan bütün yetenekleri son noktasına kadar iradî olarak kullanmak, kalbi niyet yoluyla meşgul etmek, azabından endişe edip rahmetini ummak (havf ve reca), hem zihni hem de aklı Allah'ı yüceltmek ve saygı göstermek aracılığıyla uyanık halde tutmak gibi davranışlar bulunmaktadır. Sonuç olarak namaz kılanın her davranışı Allah'ın o noktadaki sınırsız nimetine karşılık olarak bir şükür konumunda bulunur.

- Bana söyler misin lütfen, buradan hangi yöne gitmeliyim? + Bu, nereye gitmek istediğinle ilgili iyi bir seçim yapmana bağlı. - Neresi olduğu ile pek ilgilenmiyorum. + Öyleyse hangi yoldan gideceğinin bir önemi yok.

Nereye gideceğini bilmiyorsan, hangi yoldan gittiğinin hiçbir önemi yok.

Nereye gittiğinizi bilmiyorsanız, her yol sizi oraya götürecektir.

Ne aradığını bilmeyen bulduğunu bilemez.

Gündüz ve gece her zaman açık gözlerle hayal ediyorum.

Ne istediğinizin farkında değilseniz, sorun bilgidir. İstediğiniz şeyin peşine düşmüyorsanız, sorun motivasyondur. İstediğiniz şeyi elde edememişseniz, sorun kararlılıktır.

Kalp ne ile doluysa, dudaklardan o dökülür gider.

Büyük düşünceler ve temiz bir kalptir, Tanrı’dan istememiz gereken.

Elini yıldızlara uzatan insan ayağının dibindeki çiçekleri çoğu zaman unutur.

En keskin göz, hayırı gören; en güzel işiten kulak, nasihatları dinleyip ondan yararlanan; ve en sağlam kalp de şüphelerden arınandır.

Bir kişinin kalbini ve aklını anlamak için, başarmış olduğu işlere bakma, ancak arzu ettiklerine bak.

Bilinç gelişmeden o bilince uygun niyet gelişemez.

Zirveye doğru ilk adım, bir meydan okumayı tanımaktır.

Görüşünüz ancak yüreğinize baktığınızda berraklaşır... Dışa bakan düş görür. İçe bakan uyanır.

Kalp kör olduktan sonra, gözlerin görmesinde hiçbir fayda yoktur.

İnsan Allah’a kalıbıyla değil, kalbiyle ibadet eder.

Senin dilin güzel ve tatlı; yüzün ise kötülüklerden kurtulmuş gibi gülüyor, ya kalbinin hali nasıl? Cemaat içinde iyi görünüyorsun, ya yalnız iken, yanında kimse yok iken nasılsın? Göründüğün gibi değilsin. Sen namaz kıldığın, oruç tuttuğun, hayır işleri yaptığın zaman, eğer bunları sırf Allahü teâlânın rızasını gözeterek yapmazsan, nifak üzere ve Allahü teâlâdan uzak olacağını bilmiyor musun? Şimdi Allah için yapmadığın bütün işlerin, bütün sözlerin, adi ve bayağı niyetlerin için tevbe et.

İnsan Allah’a kalıbıyla değil, kalbiyle ibadet eder.