Ey Müslümanlar! Bilin ki dünya sevgiliyle güzeldir! Mademki sevgiliden ayrı düştüm, bu dünyayı ne yapayım?!

Sadece şarkılarda ve yüreği ötelerde atan insanların ruhlarında yaşıyor artık aşk. Üzerinde yaşayanların cehenneme çevirdiği bu dünyayı çoktan bırakıp gitti. Aşk dünyayı terk etti.

Aşk kadehiyle içtiğim sensin,
Sevgili diye seçtiğim sensin.
Bütün dünyayı gezdim dolaştım,
Anladım ki tek sevdiğim sensin.

Dedim ki Şeyhî'yi aşkın dedi ki öldüriser
Dedim harâmî gözüne dedi ki kanı halâl
(Şeyhî'ye olan aşkın dedim, dedi ki, ölecek. Harâmî bakışlı gözlerine dedim, dedi ki, kanı helâldir.)

Şikayetim var dünya çok dar, sabırsızım. Aşık oldum kalbim büyük, sınırsızım. Kehanetim var bu aşk bitmez ölümsüzüm

Her seven Sevilenin boy aynasıdır. Sevmek Sevilenin o aynaya bakmasıdır.

Dünya biraz da aşk uğruna değiştirilmelidir.

Dünyada gereğinden çok kadın vardı; ama yalnız bir teki yoktu...

Sevelim sevilelim, dünya kimseye kalmaz..

Benim uçmak neme gerek, hergiz gözüm ona bakmaz.

Dünyaya ait olan her şey, doğal benliğin tutkuları, gözün tutkuları ve maddi yaşamın verdiği gurur Baba'dan değil, dünyadandır.

Aşk acısı çekmedim hiç, çünkü dünyanın verdiği acı her zaman güçlüydü.

Dünyayı aydınlatan salt sevgidir sanır insan. Ama sevgiyi besleyen, olanca güzelliğiyle dünyadır aslında.

Şimdi şiir bence senin yüzündür Şimdi benim tahtım senin dizindir Sevgilim, saadet ikimizindir Göklerden gelen bir yadigar gibi

Şairlerin büyük aşkı fani bir kızdır, Bu dünyada herkes sinsi, herkes cılızdır.

Göz kendini yalnızca aynada görür; benim aynam ise sensin.

Öldüğüme kayırmazın ey kaşları kemân
Gamzen okuna ben gidicek kim diker nişân

İki aşık için önemli olan her zaman dünyaya değil, birbirlerine nasıl baktıklarıdır.

Güzel olan sevgili değildir, sevgili olan güzeldir.

Bu dünyaya aşığım. Toprağını yonttum, hasatını topladım, mevsimlerini bekledim ve her zaman ektiğim şeyi hasat ettim.