bilgi

Aşkın değil. Bilgi,

Felsefi kırkayaklar, Hakikat-Gerçeklik istasyonları arasında, tahta ya da metal bacakları, hatta kanatları kırdılar. Ele avuca gelmez bir şey vardı hep: Yaşam.

Hakikat, onu arzu etmeyenin boğazına sarılan bir fahişe değildir. Hatta o kadar çekingen bir güzeldir ki, onun için her şeyini feda etmiş olan bile onun lütfundan emin olamaz.

Bir hakikat, Tanrı sözü olduğu için değil, belki eşyanın hakikatine uygun olduğu için doğrudur.

Gerçek, kendisine sahip olduğunu iddia edenlere değil, onu arayanlara aittir.

Açık gözlerle felsefe yapmak, karanlıkta felsefe yapmaktır. Sadece körler güneşe doğrudan bakabilir.

Doğru hem kendisini hem de yanlışı belirtir.

İnanç dağları yerinden oynatır, fakat sadece bilgi doğru yere oturtabilir.

Yanlış sonsuz şekillere girebilir, doğru ise yalnız bir türlü olabilir.

Gerçek; bütün’ün çığlığı, birkaç kişinin ise oyuncağıdır.

Hakikat uçurumun dibindedir.

Bilim, fiziksel dünyayı açıkladığı için insanları cezbediyor. Son sözü değilse de hiç olmazsa en iyi sözü söylüyor.

İstişareler arar gözlerim bulur nihayet, Gerçek sandığımız birçok şey de birer rivayet,

Bilime dayanmayan felsefe, boş laftan ibarettir.

Felsefe, mekanı boşluk, hedefi sonsuzluk olan, bir bilgi serüvenidir.

Gerçeği bileceksiniz ve gerçek sizi özgür kılacak.

İnsanoğlu hakikati ve saadeti hiç bulamaz, velâkin bu hakikat ve saadet yolunda yürümeye yardımcı bir şey vardır. Bu karanlıkta fenere benzer, buna maarif, bilgi denir. Maarif insanın fikrini çok eder, aklını keskin eder, zekâsını çoğaltır.

Hakikat bir gizli sırdır, açabilirsen, gel beri!

Doğru ve yanlış, varolan bir şey değil, varolan şeyler hakkındaki bilgimizin nitelikleridir.