Gerçek aynı zamanda "mümkün" olandır.

Bazı yalanlar güzel, Bazı gerçekler acıymış. Bazı ölümler uzun, Bütün hayatlar kısaymış.

İnsanı yaralayan tek şey gerçektir.

Hayat bir açılımdır ve ne kadar uzağa gidersek o kadar çok gerçeği kavrayabiliriz.

İnsan hayatın zorunlulukları, ümitsizlikleri, yorum kabul etmez müthiş gerçekleri içinde düşkün, ağlamaklı, çaresiz kaldığı zamanlarda dünyayı, ömrü anlayacak kadar kültürü,muhakeme gücü varsa her şeyi küçümseyen bir gözle görmeye çare arayan bir filozof kesilir.

Gerçeğin sembolleri cahilleri eğlendirmek için verilmemiştir. Onlar felsefi düşüncenin alfa ve omega’sıdırlar.

Bilgeliğin ilk adımı her şeyden şikayet etmek, son adımı ise her şeyle uyuşmaktır.

Bilgeliğin ilk adımı her şeyi sorgulamak, son adımı da bunları olduğu gibi kabullenmektir.

Gerçek; susuz yenen bir portakaldır.

Gerçeğe sadık kalmak pek az kişiye özgü, hata yapmak ise hem yaygın hem de halka özgüdür.

Halk ucubelere çılgınca ilgi duyarken, bilgelik işin hilesini çözmenin peşindedir.

Gerçek genellikle görülür, ender olarak duyulur.

Gerçekten sahip olduğumuz tek şey zamandır.

Hayatın bulanıklığı sabırla durulanır.

İnsan kendine kördür.

İnsanlar üzerinde pek çok şey söylenir, ama insandan söz edilmez hiç.

Ve İnsanlar her şeyi yapmayanlardan, her şeyi yapamayacak olanlardan bile her şeyi bekleyerek yaşıyorlar.

Şunu unutmamak gerekir ki, yaşamda çoğu zaman bir durumun, bir olayın, bir eylemin karşısında değil, bir insanın karşısında bulunuruz. Ve önemli olan da bunu bilmektir.

İnsanları tedirgin eden, olan biten değil, olan bitenle ilgili inandıklarıdır.

Sufizm bir din mi, felsefe mi, yoksa mistisizm midir? Her üçü de. Eğer ondan dini öğrenmek istiyorsanız, bir dindir; bilgelik öğrenmek isterseniz, felsefedir; ruhun gelişiminde rehberlik etmesini istediğinizde mistisizm olur. Gerçekte ise üçünün de ötesindedir.