Kafan uydurma şeylerle dolu; bu nedenle orada gerçeklere yer yok.

Gerçek genellikle rahatsız edicidir. Sadece bilmek isteyenlere rahatlık verir.

Gerçeğin arayışı mesleklerin en asilidir ve yayınlanması bir görevdir.

Bizler kendimiz bilgeler değiliz ama bilge olmayı istiyoruz. Bizler bilgeliği arıyoruz, bilgi-peşindeyiz.

Gerçeği bilenler ile onu sevenler hiçbir zaman eşit değildirler.

Tüm kelimeleri bildiklerinden, tüm gerçeği bildiklerini sanıyorlar.

Karanlık dehlizlerde dolaşmayı göze alamayan birisi, gerçeğin ışıltısına hiçbir zaman ulaşamaz. Gerçek karanlıkta gizlidir ve karanlık aydınlatılmadan ortaya çıkmaz.

Cahiller gerçeği aramazlar; cehaletin kötülüğü burada yatar işte, ne iyi ne de akıllı olan gene de memnundur halinden.

Hakikat uçurumun dibindedir.

Bir kişi bana gerçeği aramamı söyleyebilir onu bulmamı değil.

Gerçeği bileceksiniz ve gerçek sizi özgür kılacak.

Aktarmaya alışık kişi, incelemeden yazar, aktarır durur. Tutarlı bakış ise yöneltildiğinde, gerçeği bulup ortaya çıkarır. Bilim de bu gerçeğin evrelerini parlatıp aydınlatır tutarlı görüş için.

İnsan gerçeği bilecek niteliğe sahiptir. Bir şey sağduyulu ile inşa edildiğinde deneyimle doğrulanmış olur.

Bu kadar az kitap yazılmasının nedeni, yazabilen o kadar az kişinin bir şeyler biliyor olmasıdır.

Biliyoruz ki ancak zerre kadar bir bilginin efendisiyiz. Kalan sonsuz büyüklükteki bilinmezliğinse kölesiyiz.

Neyi ne kadar bildiğin önemlidir; ama en önemlisi, ne zaman duracağını bilmektir.

Yaşamakla kaybettiğimiz hayat, Malumat içinde kaybettiğimiz bilgi, Bilgide kaybettiğimiz bilgelik nerede?

Gerçek, hata yapana, karmaşaya düşenden daha yakındır.

Bilginin peşinden koşuyordum, elde ettikleri sonuçların gerçeğini ve nedenini takip etmekten asla korkmadım.

Bilim, sonuçlar bilgisi ve bir gerçeğin bir diğerine bağımlılığıdır.