Herkesin geleceğini yaratan şey geçmişidir.

Geleceğin hayallerini geçmişin tarihinden daha çok seviyorum.

Gelecek çağlar için bu çağın aptallıkları, bilgelikleri kadar önemlidir.

Geçtiğin her yolun toplamı sensin; geçeceğin her yol da sana benzeyecek.

Eğer geçmişi bilmiyorsanız hayatta kalamazsınız.

Geçmişi öğrenmemiz gerektir, geçmişi öğrenmeden bugünü de anlayamayız.

Geleceğe bakmak istiyorsanız tarihe bakmalısınız.

Geçmişe dönüşü savunurken ileriye gitmemiz mümkündür. Geçmişi yeni baştan inşayı hedefleyen bir programın (başarıya ulaştığı takdirde) varış noktası ise geçmişin tekrarı olamaz.

Geçmişe bakmak, ancak geleceğe hizmet ediyorsa anlamlıdır.

Eski zaferlerden çok bahsediliyorsa, artık yeni zafer ümitleri kalmamış demektir.

Üç bin yılın hesabını görmeyen karanlıkta yolunu bulamaz, körü körüne yaşar ancak!

Bir kere olmuş olan her zaman için mümkündür.

Bilgelik dediğimiz şey, geçmiş çağların tüm bilgeliğinin sonucudur.

İzin verirseniz, geçmiş geleceğinize rehberlik edecektir.

Ne kadar yürürsen yürü; arkanda bıraktığın yol kadar güçlü ve henüz yürümediğin yol kadar zayıfsın.

Geçmiş geleceğe ışık tutmuyorsa, akıl karanlıklar içinde yürümeye başlamış demektir.

Sonuçta övgü ve sövgüler arasında kaybolan bir tarihimiz vardı. Oysa tarih bir övgü ya da sövgü kitabı değildi, olmamalıydı, tarih bir toplumun ortak hafızası ve tecrübeler birikimi idi, geçmişin bilgi birikimi ve geleceğin umudu ile bugünümüzü anlamlı ve değerli kılabilirdik ancak.

Tarihimizi zenginleştirdim, geleceğimizi bütünleştirdim.

En şiddetsiz toplumlar, geçmişi ve geleceğinde, en yoğun şiddet içeren toplumlardır.(1986)

Geçmiş zaman karanlık, yarınlar beyaz.