Verilen söz asla bozulmamalıdır.

Onurun kurallarını bizim yıldızları incelediğimiz gibi inceleyenler var: Uzak bir mesafeden.

Az yalan söylenmez; yalan söyleyen her yalanı söyler!

Pısırık, beceriksiz olmayı yeğlerim, yalancı, dalavereci olmaktansa.

Oysa kendilerini midelerine ve cinselliklerine kaptıranlar onursuzluğa gömülüp giderler.

Şöhret edinilmeli, fakat onurun sadece kaybolmamasına dikkat etmek yetecektir.

Onur kazanılmamalı, sadece kaybetmemek yeter.

Bana yapılan haksızlık bana hiçbir şekilde ona haksızlık yapma hakkını vermez.

Saraylarda erkeklere kulübelerde olduğu kadar iyi kalpli olduklarına güvenebilirsiniz.

Sadakat onurun işaretidir. (Orijinali: Loyalität ist das Mark der Ehre.)

Ahlak yargıları ve cezalandırmaları, daha az sınırlandırılmış olanlara karşı (özgür olan bireylere karşı) ruhsal olarak sınırlandırılmış olanın gözde intikam biçimidir.

Kendi kendisinden utanmayan, yeryüzünde hiç kimseden utanmaz!

Bedenen diriliş fikri kulağa garip geliyor, hatta saçma, tabii cezalandırma amacını saymazsak. Düzeltmekten çok intikam anlamına gelen bütün cezalar da ahlaken yanlıştır. Peki Dünya'nın sonu geldiğinde yapılacak sonsuz işkencelerin, ne tür bir ahlaki ya da uyarı amacı olabilir ki?

İntikamdan zevk alan zayıf ve küçük zihindir.

Nefsinden intikam al. Nefsin için kimseden intikam alma. Yani, başkaları hakkında insafla davran. Kimsenin hakkına tecavüz etme, amma kendi hakkından feragat et. Bu, benim ahlakımdır.

İnsanların sırlarını açığa vurma.

Özgür bir insan; alçalmaz, paçavralaşmaz, kendi yüzüne tüküreceği şekilde davranmaz!

Mü’minin, kendisini alçaltacak şeye ilgi göstermesi ne de kötüdür.

İnsanın kendine saygısını yitirmeden aç kalması , kölelikte yediği ekmekten daha yeğdir.

İhaneti severim ama hainden nefret ederim.