Üç bin yılın hesabını görmeyen karanlıkta yolunu bulamaz, körü körüne yaşar ancak!

Geleceğin hayallerini geçmişin tarihinden daha çok seviyorum.

Gelecek çağlar için bu çağın aptallıkları, bilgelikleri kadar önemlidir.

Geleceğin en iyi habercisi geçmiştir.

Budalalar geçmişten, akıllılar şimdiki zamandan, deliler de gelecekten bahsederler.

Geleceğe bakmak istiyorsanız tarihe bakmalısınız.

Geçmişe dönüşü savunurken ileriye gitmemiz mümkündür. Geçmişi yeni baştan inşayı hedefleyen bir programın (başarıya ulaştığı takdirde) varış noktası ise geçmişin tekrarı olamaz.

Eski zaferlerden çok bahsediliyorsa, artık yeni zafer ümitleri kalmamış demektir.

Bir kere olmuş olan her zaman için mümkündür.

Bilge insan, geçmişin neslinden gelmesine rağmen, geleceğin ebeveyni olduğunu hatırlamalıdır.

Bilgelik dediğimiz şey, geçmiş çağların tüm bilgeliğinin sonucudur.

Üç bin yılın hesabını görmeyen karanlıkta yolunu bulamaz, körü körüne yaşar ancak!

Kendi doğumundan önce olanları bilmeyen, sürekli çocuk kalmaya mahkumdur.

Bugünü anlamak için geçmişi bilmeniz gerekir.

Geçmiş geleceği aydınlatmaz olmuş, akıl da karanlıklarda yürüyor.

Sonuçta övgü ve sövgüler arasında kaybolan bir tarihimiz vardı. Oysa tarih bir övgü ya da sövgü kitabı değildi, olmamalıydı, tarih bir toplumun ortak hafızası ve tecrübeler birikimi idi, geçmişin bilgi birikimi ve geleceğin umudu ile bugünümüzü anlamlı ve değerli kılabilirdik ancak.

Tarihimizi zenginleştirdim, geleceğimizi bütünleştirdim.

En şiddetsiz toplumlar, geçmişi ve geleceğinde, en yoğun şiddet içeren toplumlardır.(1986)

Geçmiş zaman karanlık, yarınlar beyaz.

Bu ses benim, dinle dinle dinle... Uygunsuzca gidişlerin, yolunu kesen haydut benim. Bildiklerimden eminim, yaptıklarıma kefilim; gidenlerime vedâyım, gelenlerime mîrim.