Düşüncenin doğasında iletilmek vardır, yazılmak, konuşulmak, gerçekleştirilmek. Düşünce çimen gibidir, ışığı arar, kalabalıkları sever, melezlenmek için can atar, üzerine basıldıkça daha iyi büyür.

Tüm yeni fikirler Fransa'da doğmasına rağmen, orada kolayca benimsenmez.

Her insanın düşündüğünü söylemeye, her dinleyenin de ona karşı çıkmaya hakkı vardır.

Düşüncenin üstesinden gelemeyen, düşünenin üstesinden gelmeye çalışır.

Düşmana inat bir gün daha fazla yaşayacaksın.

Felsefe, insanın kendini aptallaştırmasına izin vermemek için vardır.

Uyarıları dinlemeye bile bu denli direnirlerken insanların önerilere kulak vermesini nasıl bekleyebiliriz?

Korkunç olan kötülük, hakikatin parçaları arasındaki şiddetli çarpışma değildir, ancak, hakikatin yarısının sessiz sedasız ortadan kaldırılmasıdır; insanlar her iki yanı dinlemeye zorunlu bırakıldıkça sürekli ümit vardır.

Bir adam ölebilir, milletler kurulur veya çökebilir; ama fikirler her zaman yaşar.

Söylediklerinde inat eden insan, bizi sadece o görüşten vazgeçemeyeceğine ikna edebilir.

Kendime özgü fikirlerim var. Güçlü fikirler. Ama bu fikirlerle her zaman aynı fikirde değilim.

İnsanların düşünceleri öldürülemez.

Büyük beyinler fikirleri tartışır, orta halliler olayları, küçük beyinler ise insanları.

Meseleyi mantıklıca irdelediğinizde, böylesi fikirlerin diğer fikirlerle çekişebilmesi adına en az onlar kadar serbest olmamasının bir nedeni yoktur; tabi eğer söylenmemeleri gerektiğini aramızda bir şekilde kararlaştırmadıysak.

Mahalle kavgaları, tefekkürün zirvelerine ulaşmamalı.

Polemik zekaların savaşıymış. Zekalar birbiriyle savaşmaz. Kinlerin, peşin hükümlerin, gizli çıkarların savaşı, polemik. Eski bir inancı yok etmek isteyen yeni bir düşüncenin savaşı. Ve her mübariz kendi cephesinde muzaffer.

Yanlış bir argümanın ilacı, daha iyi bir argümandır. Fikirlerin bastırılması değil.

İnatçıyız.

En önemli kaygım, genç kuşakların yazdıklarımı yeterli ölçüde tartışmadan kabullenmeleridir.

Hegel'in belki de en büyük katkısı, düşünceye büyük bir hız takması ve sonsuz bir güç yüklemesidir. Hegel'de, düşüncenin kendisi büyüleyicidir. Marx, bu hızda, Hegel ile aynı yerdedir ve düşüncenin gücüne kütle giydirmektedir. Aydın mı, bu noktada hem hegelyen ve hem marksist olandır. Aydın, düşüncenin hızına ve gücüne inanan saftır.