Seni bulmaktan önce aramak isterim. Seni sevmekten önce anlamak isterim. Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de, Sana hep, hep yeniden başlamak isterim.

Birisi bize yalnızca severseniz anlayabilirsiniz dediyse, her türlü çatışmanın akabinde sağ kalabileceğimizin müjdesini de vermiştir. Sevmek huşu duymanın bir parçasıdır çünkü. Haşyet de anlamanın ön şartıdır.

Sevgili, seninle ben pergel gibiyiz: İki başımız var, bir tek bedenimiz. Ne kadar dönersem döneyim çevrende: Er geç baş başa verecek değil miyiz?

Yoldaş, veriyorum elimi sana! Çıkacak mısın benimle yola? Nefes verdikçe hiç ayrılmasak mı yoksa?

Bir objeye duyulan sevgi, ona sahip olma isteğinden gelir.

Erkek sevdiği zaman arzu yoktur; arzuladığı zaman ise, aşk yoktur.

Sevmek oturup birbirine bakmak değil, belki beraberce aynı yöne bakmaktır.

Başını göğsüme sakla sevgilim Güzel saçlarında dolaşsın elim Bir gün ağlayalım, bir gün gülelim Sevişen yaramaz çocuklar gibi

Benim için sevmek bir başka insanın vücudundan, ruhundan bir parça hükmüne girmek, onunla beraber gülüp ağlamak, ıstıraplarını paylaşmak demekti.

Kendi olarak, sana gelen / Sana gereksinimi olmadan, seni isteyen / Sensiz de olabilecekken, senin ile olmayı seçen / Kendi olmasını, seninle olmaya bağlayan / O, işte...

Elmanın yarısı sen yarısı ben,
Günümüz, gecemiz, evimiz, barkımız bir
Mutluluk bir çimendir bastığın yerde biter
Yalnızlık gittiğin yoldan gelir.

Birbirimizi Farkımızla Sevelim.

İki gönül bir olunca, soğan yesen bal gelir.

İnsan birisiyle yaşlanmalı, birisi yüzünden değil.

Ölümü ilk kez sevdiğimiz birine elini koyduğunda anlıyoruz.

Orası benim kalbimin arzu ettiği yer, tümü senin sevgin için.

Eğer sözcüklerin arasında / boş bir yer varsa / ya da harşerin içinde / bir dönüş bahçesi / lütfen yerleştir adımı oraya…

Ve bütün bunları atlatmak için bana ihtiyacı vardı, tıpkı ona ihtiyacım olduğu gibi. Herhangi bir şeyi atlatmak için birbirimize ihtiyacımız vardı.

Deniz yükselir , ışık azalır, aşıklar birbirine, çocuklar da bizlere tutunur. Birbirimize sarılmayı bıraktığımız, birbirimize inançımızı yitirdiğimiz anda deniz bizi yutar ve ışık kaybolur gider.

Hayal, gerçek olduktan sonra bütün çekiciliğini, büyüsünü kaybeder.