Bir insan dünyayı kazansa neye yarar vicdanını kaybettikten sonra?

Vicdan, insanın pusulasıdır.

Vicdan, insanın içindeki tanrı'dır.

Vicdanın açık olmadığında neye sahip olduğunu göremezsin.

Bir kimse kendisine insan diyorsa, biricik sınırı vicdanıdır.

İnsan için, her şeyi söylerler... Ne çıkar? Elverir ki, vicdanı temiz olsun...

Vicdan ve zenginlik her zaman komşu değildir.

Vicdansızlığın insan özbenliğine en az hazımsızlık kadar berbat bir etkisi vardır.

Kendi kendisinden utanmayan, yeryüzünde hiç kimseden utanmaz!

Çocuklar, ben anladım bu vicdan azabı denilen şeyi. Hiç kimse kendisininkini hatırlamıyor. Herkes başkalarının çekmesi gereken vicdan azabını biliyor.

İnsan otoritenin değil, vicdanının sesini dinlemelidir.

İnsan adaletinin yanında bir de vicdan adaleti vardır. Genel adaleti kefalet altına alan mahkemeler, vicdan adaletinin hâkimleri ise herkesin kendisidir.

İnsanlar tuhaftır! Fena bir şey yapmakta olduklarını hissedecek olurlarsa mutlaka en önce vicdanlarını susturacak bir sebep bulurlar.

Ah insanlar!... Vicdanlarıyla bir türlü gizli sözleşme yaparak rahatlama imkanını bu danışıklı dövüşte ararlar.

İnsanlar tuhaftır; fena bir şey yapmakta olduklarını hissedecek olurlarsa, mutlaka en evvel vicdanlarını susturacak bir sebep bulurlar.

Bir insan vicdanını kaybettiyse, bütün dünyayı kazansa da zarardadır.

Her insan, yapmadığı tüm iyiliklerden suçludur.

Bir insanın servetini saymak için zengin ya da fakir değil, Vicdanının ve sağlığının durumunu bilmelisin.

Neyleyim sarayı neyleyim köşkü Sokağında gezen doğru dürüst insanım yoksa!

Bütün dünyayı kazanıp vicdanını kaybetmenin insana faydası nedir?