Bazen bir muharebeyi kaybederek, savaşı kazanmanın yeni bir yolunu bulursunuz.

Yaa demek şu futbol sahası kadar alanı 20 filo ancak koruyor da bizim koca İstanbul'u korumaya 1.5 filo yeter diyorsunuz ha!

Akıllılar dövüşmeden kazanırlar, cahiller kazanmak için dövüşürler.

En büyük başarısızlık denememektir.

Kaybetmek zordur fakat başarmak için hiç çabalamamak daha kötüdür.

Kötü bir barış, savaştan daha berbattır.

Stratejisi olmayanları sadece yenilgi bekler.

Kılıcımız parladıkça düşmanın gözü ondan ayrılıp bizi göremez. Ama Allah esirgesin, bir gün paslanır da yaltırıklanmazsa düşman bizi görmek değil, bir de tepeden bakar.

Hiçbir zaman çıktığın kapıyı hızlı kapatma, geri dönmek isteyebilirsin.

Hayatta bir tek başarısızlık vardır, o da denememektir.

Balıklar neredeyse, biz oraya gidiyoruz.

Güneşi kaçırdım diye göz yaşı dökersen yıldızları göremezsin.

Eğer bir şeyi başarabilecek durumda değilseniz kaçak bir köle gibi yaşamak, sonunda da yakalanmak aptalcadır.

Tanrım bir daha böyle bir zafer verme!

Şans insanın ayağına bir kere gelir. Benim her iki ayağıma binlerce defa geldi. Şimdi geride kalan yıllara değil kaçırdığım gollere üzülüyorum.

Bütün büyük hatalarda ortada bir yerde, hatayı geri almanın ve belki de gidermenin mümkün olduğu birkaç saliselik minicik bir an hep vardır.

Ukrayna’daki savaş, Türkiye’yle ilişkilere stratejik bir bakış açısıyla yaklaşmak gerektiğini ortaya koymuştur.

Önleyici savaşa girmek ölüm korkusuyla intihara teşebbüs etmek gibidir.

Oyun içinde oyun.

Hayatın neresinden dönülse kârdır.