İnsanların, kafalarından geçen her şeyin bilincinde olmadıkları üzerinde ortak bir görüş var.

Baskı, candan çok beyni hedef alıyor.

Delilik, birçok şeyi başarılı bir şekilde çok hızlı düşünmek veya bir şeyi özellikle çok düşünmektir.

İnsan zihni, maddi dünyayı yansıtmakla kalmaz, onu değiştirir de.

Düşünce, tamamen, zihni oluşturan bir insan eylemidiir.

Zihinsel bir ekonomi kuramayan kaybolur.

Keşke fizik ve zihin arasındaki uçurum bu kadar büyük olmasaydı.

Karar yararları tepeye, zararları dibe çekmeyi öngören geçiştir.

Ekonomik zihin basitleştirme ve genelleme yapar, strateji kurar, çıkarsama yapar; sonuçlar yanlış çıksa bile bütün bunlar kişiye düşük enerjiyle yürüme fırsatı sunar, hayatta çünkü doğru ya da yanlış yönde değil bir yönde gitmek önemlidir.

Ben en verimli şekilde ancak yürürken düşünebiliyorum ve yürüyüşün uzaklaştıramayacağı hiçbir saplantı düşünemiyorum.

Saf bir akıl. Garip şeylere inanmaktan büyük haz alır. Bulduğu ne denli garipse, onun için o kadar iyidir. Sade ve anlaşılır şeylere ise yüz vermez; çünkü onlara zaten herkes inanır.

Endişe, kendi iç sesimizi duymamızı engelleyen radyodaki parazit gibidir.

Dünyayla ilgili inandığımızı sandığımız birçok şeye, ona inandığımızı söyleyene kadar inanmıyor olabiliriz.

Biz tahayyüllerimizin farkındayız.

Son tahlilde hiçbir şey, kendi zihnimiz kadar kutsal değildir.

Zihnin varlığı: İnsanın içindeki küçük insan.

Arazideki engebe yalnız zihnin yarattığı bir şeydir.

Zihin, ancak en kötü şeyi kabullenmeye hazır olduğundai tam anlamıyla huzura kavuşur. Böylece psikolojik anlamda enerji sağlamış olur.

Hayal gücü, insan bilincinin birincil armağanıdır.

Bedbahtlık hemen her zaman düşünmenin bir ürünüdür.