Artık bir gazetede görülen hiçbir şeye inanılmıyor.

Silahların öldürdüğü insanlar hiçbir şey değildi, gerçek ölüler gazetelerin öldürdükleriydi.

Gazete kavramından ne kadar çok uzaklaşırsanız o kadar çok para kazanabiliyorsunuz.

Gazete mi çıkaracaksınız?

Kıskanç kadar, mazluma benzeyen zalim görmedim.

Olsun be aldırma Yaradan yardır. Sanma ki zalimin ettiği kârdır. Mazlumun ahı indirir şâhı. Her şeyin bir vakti vardır.

Bütün dünyada nerede kapitalist varsa orada basın özgürlüğü; gazete satın alma özgürlüğü, yazar satın alma özgürlüğü, rüşvet, halkın görüşünü satın alma ve burjuvazinin yararına saptırma özgürlüğü anlamına gelir.

Bir gazetede bulunabilecek tek güvenilir bilgi, reklamlardır.

Baskı belli bir yoğunlukta, sürekli olursa mazlumun tek kurtuluşu zalime, cellada aşık olmak olur.

Kullanıldım, ama bu bir propaganda ise sadece barış propagandasıdır.

Zalim izzetinde, mazlum zilletinde kalıp buradan göçüp gidiyorlar. demek bir mahkeme-i kübraya bırakılıyor.

Türkiye’de halkın düşüncesi hakkında bir iddiam var. Halk bir dağ gibidir. Ondan duyduklarınız bir sesin yansımasıdır. Türkiye’de bu sesler çoğunlukla medyanın etkisindedir ve bu kurumun bir kısmı ülkemiz politikasında söz sahibi olmak isteyen dış güçlerin yönlendirmesinin tesirindedir.

Basını, hükûmetin kullanabildiği dev bir klavye olarak düşünün.

Basın her geçen gün büyümelidir. Basın; partimizin en keskin ve en güçlü silahıdır!

Medyayı kim kontrol ediyorsa zihinleri de onlar kontrol ediyor.

Gazeteler, tiranlarla mücadele ederler, sonra da kendi tiranlıklarını kurarlar.

Gazeteler çıktıkları memleket ahalisinin bir iyilik kötülük hatıra defteridir.

Radyolar yalan söylüyor o zaman.

Ayrıca Amerika'daki medya ve basın organlarını pek ciddiye almam. Onları dinlemem. Onlara gerçekten inanmıyorum. Şunu da söylemeliyim: Sarı kurdeleler ve Amerikan bayrakları beni ağlatmaz.

En büyük zalimler kafası kesilmemiş mazlumlar arasından çıkar.