Kafa karışıklığı iyidir, insan bir kafası olduğunu anlar.

Düşünce, tamamen, zihni oluşturan bir insan eylemidiir.

Düşünce bir defa uyandı mı, bir daha uyumaz.

Düşünce, bir sabah kaçırılmış olanın anısıyla uyandırılmayı bekler - ve böylece öğretiye dönüşmeyi.

İnsan düşünmeye başladığında artık etrafa körü körüne saldırmaz.

Dil bilincini yitiren bir ulus, düşünme ve düşünce üretme yeteneğini de yitirir.

İnsanın somut olarak yaşadığı hayatın yanı sıra her zaman soyut olarak ikinci bir hayat yaşaması dikkate değer ve önemlidir... sakince enine boyuna düşünme alanında, önceden onu tamamen ele geçiren ve yoğun bir şekilde etkileyen şeyler soğuk, renksiz ve uzak görünür: o yalnızca bir seyirci ve gözlemcidir.

Akıl bir düşünce demetidir. Düşünceler düşünen var olduğu için yükselir. Düşünen egodur. Ego arandığı takdirde otomatik olarak yol açılacaktır.

Son tahlilde hiçbir şey, kendi zihnimiz kadar kutsal değildir.

Zihnin varlığı: İnsanın içindeki küçük insan.

Başkalarının düşüncelerine göre hareket edeceksek kendi düşüncelerimizin ne anlamı kalır.

Benim yerime başkası düşünsün"diyen, bu olumsuz davranışın tüm sonuçlarına katlanmak zorundadır.

İnsanın düşünce biçimi, yaşama biçimi belirler.

Düşüncenin, isteğin ve iradenin olmadığı yerde özgürlük olmaz.

Düşünce, düşüncenin düşüncesidir.

Biz düşüncelerimiz değiliz, biz düşüncelerimizin düşüncesiyiz.

Düşünmeyen insanlar uyurgezerlere benzer.

Derin düşünen bilge kişinin tek bir günlük yaşamı, bilgisiz ve kontrolsüz kişinin bütün bir yaşamından daha değerlidir.

İnsanlar yaşadıkları gibi düşünürler.

Şaşırtan hipotez şudur ki siz, sevinç ve kederleriniz, hatıralarınız, hırs veya ihtiraslarınız, kimlik duygunuz ve hür iradeniz aslında olağanüstü sayıdaki sinir hücresinin ve onlarla ilgili moleküllerin hareketinden ibaret bir şey değil.