Bir kuşu özgür olduğuna ikna edebilmek niye dünyanın en zor işi?

Yalnız açığa çıkan ışığı görebiliyorsan, Yalnız söylenen sesi duyabiliyorsan, Ne görebiliyorsun, Ne duyabiliyorsun.

İnsanları tedirgin eden, olan biten değil, olan bitenle ilgili inandıkları.

Açıkça görmek lazım. Her bakan göremez, görmek için bakmak lazım.

Her şeyi birden görmeye kalkarsak hiçbir şey göremeyiz.

Bir şeyin öyle olduğuna duyulan sarsılmaz inanç, o şeyi öyle yapar mı?

“Ve ben ara sıra gördüm / insanın gördüğüne inandığını”

Bir şiiri okumak, onu gözIerimizIe işitmektir; bir şiiri dinlemek ise onu kuIakIarımızIa görmek.

Putları oldukları gibi tanımak onların büyüsünü bozmaz.

Ha, anlıyorum. İnsanlar, var olması mümkün olmayan şeyleri görmek istemiyorlar.

Beyin gerçeği arama organı değildir, inanma organıdır.

Yalnızca gözlerinle gördüklerine inanırsan başın çok derde girer, beladan kurtulamazsın, çamura saplanırsın.

Sadece zihnimizin kabul edebileceği şeyleri alabiliriz.

Adam görünmez bir adam gördüğünde deli oluyor. On kişi onu bir tarikat olarak görüyor. On milyon insan onun saygın bir din olduğunu görüyor.

İnançlar keçi yolu gibidir. Bir yolu sıklıkla kullandığınız vakit o yol size doğru yol gibi görünür.

Farkettiklerin bile yetmesin, baktıkların anlamını yitirsin, hatta sen de; gör!

Eğer Tanrı konuştuysa, niye herkes ikna olmadı?

Yalnızca inanmak isteyenleri inandırabilirler.

İnsanız, görmediğimiz şeye nasıl güvenelim?

Elbette Tanrı'ya ve Şeytan'a inanıyorum ama beyaz sakallı ve tırmıklı olduklarına değil.