Düşüncelerim, ruhum ve bütün anlamlar sessizlikte şekilleniyor. Kainatın fısıltılarını sessizlikte duyuyorum.

Sessiz değilsin. Büyük bir gürültünün içindesin, duymuyorlar.

Susmak yalnızlığın ana dilidir.

Yalnız kaldınız sanırsınız, Biliyorum. Yalnız bırakılmışsınız, Biliyorum. Ötesi yok. Ötesi var: Yalnızlık Müziğin bile seni dinlemesidir. Yalnızlık İnsanin kendine mektup yazması Ve dönüp-dönüp onu okuması Yalnızlığın da ötesidir.

Biraz sonra Sonra Olacaktır Ötesi var: Yalnızlık Müziğin bile seni dinlemesidir.

Düşünce, kültürden türer. Kültürün beslediği düşünce ise üretime dönüşür. Gelişmiş ülkelerin sadece tüketimini, teknolojik seviyesini ve refahını görmek, meyvelere gözünü dikerek ağacı görmemek demektir. Ağaç, kültürdür

En büyük fikirler, en derin düşünceler ve en güzel şiirler sessizliğin rahminden doğar.

Hiçbir şey söylemiyor, ama elinde öğlen yemeği için getirdiği bir tabak var. Masanın üzerine bırakıp gidiyor. Kilitliyor. Yeniden sessizlik.

Zihinsel bir çalışmaya başlayacaksak herkes tarafından terk edilmiş ve yalnız olmalıyız!

Yalnız olmasam da kendimle başbaşayım..

Sen hiç tek başına, kimsenin bulunmadığı ve hiçbir aksi seda vermeyen bir boşlukta konuştun mu?

Sessiz insanlar en gürültülü zihinlere sahiptir.

Düşünceler olmasaydı, insan yalnız olurdu.

Bizim çağımızda eksik olan şey düşünce değil, tutkudur.

Dil bilincini yitiren bir ulus, düşünme ve düşünce üretme yeteneğini de yitirir.

Zeki bir insan yalnızlıkta, düşünceleri ve hayal gücüyle mükemmel bir eğlenceye sahiptir.

Şu anda sadece söyleyecek çok şeyi olan ve söyleyecek hiçbir şeyi olmayan parlak bir adamım.

Yalnız olmanın, düşünecek zaman bulmanın ve sessizlğin tadını çıkarabilmenin son derece tazeleyici ve huzur veren bir niteliği vardır.

Soylu düşüncelerin eşlik ettiği adamlar hiçbir zaman yanlız değildir.

Neden böyle sessiz olduk? Neden herkes hep böyle kendi dünyasına çekiliyor?