Düşünce özgürdür, ona karşı güç kullanılamaz ve kullanılmamalıdır.

Eleştirel bir zihin tutumu /yeti ile şüpheci bir tutum arasında çok önemli bir ayrım vardır.

İnsan zihni, maddi dünyayı yansıtmakla kalmaz, onu değiştirir de.

Neden mi düşünüyorum? Çoğu şeyi düşünmemek için.

İnsan tabii ki istediğini yapabilir ama istediğini isteyemez.

Büyük bir zihin çift cinsiyyetlidir.

İrade düşünmenin çekicidir.

Gerçeğin yapısı hakkında bir şey söylemek için ağzını açtığın anda, gerçeğin başka türlü olduğunu söylemiş bir sürü düşmanın olacak.

Düşünmek, ruhun kendi kendine konuşmasıdır.

Özgür iradeye ve bireysel sorumluluğa inanmanın sıkıcı tarafı problemlerinizin suçunu yükleyecek birini bulma güçlüğündedir. Sonunda o birini bulduğunuzda ise sürücü ehliyetinizin üstünde sıklıkla onun resminin çıktığını görmeniz çarpıcıdır.

Düşünmek bir nesneye bağlanmakla başlar.

Düşüncelerini önyargılar zincirinden kurtaranlar için hapishane diye bir şey yoktur.

Düşünenlerin, kendilerini temiz tutmak için ara sıra fikirlerini değiştirmeleri iyi olur.

Genetik iddia edildiği gibi kader değildir... Bu genlerin bizim için aslında ne yaptığını yanlış anlamak demektir ve kaderimizin büyük ölçüde genetik kalıtımımıza bağlı olduğunu kabul etmekte kolaycılık olur.

Zihnin duygulanımlarının kökünü kazımak erdemin işi değil, onları düzenlemektir.

Zihin ne doğar, ne de ölür, sadece onun gizemli görüntüleri ve suretleri doğup ölürler. Her şey hayaldir, gerçeği yok eden geçici bir çizgi oyunudur.

Cennetin Krallığı bir yerde değil, bir akıl halindedir.

Düşünce, düşüncenin düşüncesidir.

İnsanların birer kişisel tercihleri olduğunu ve bu tercihleri yapmakta özgür olduklarını doğru kabul ediyorsanız; özgür tercih demek hiçbir etki altında kalmadan demektir ve ben bunu hiç anlayamıyorum. Hepimiz tüm tercihlerimizde içinde yaşadığımız kültürün, ana-babamızın ve baskın değerlerin etkisinde kalıyoruz. Öyleyse bizler etkileniyoruz; yani özgür tercih yoktur.

Hayvanların Özgür iradeleri yoksa neden acı çekmek zorunda bıtakılıyorlardı?