Herkesin politik bir tarafı vardır. Üslubunu korumak çok önemlidir. Ülkeni düşünüyorsan, gündemi takip ediyorsan ve gazete okuyorsan elbette beyninde düşünceler oluşmaya başlar. Ama bunu politik bir çerçevede çizmek gerekmez.

Saat alarmına ihtiyacım yok. Fikirlerim uyandırıyor beni.

Bir kitabın en iyi tarafı, içerdiği düşünce değil, tavsiye ettiği düşündür, nasıl ki bir müziğin büyüsü onun tonlarında değil, kalplerdeki yankılarındadır.

Düşünebildiklerin senin olsun. Düşünü bile kuramayacaklarının peşindeyim...

Acayip şeyler, acayip düşüncelerden doğar...

İnsanları ne düşündüklerini umursuyorum ancak bunlar tarafından yönetilmiyorum. İnsanların kesin şeyeler düşünmesini istiyorum ama sanat, bir emrin, açıklamanın veya cevabın parçası olmamalı, bir soru işareti olmalı. Bazı şeyler senin hissettirdiklerini oluşturmalı.

İnsanın gözlem yaptığı zamanki zihinsel seviyesi, yaratırken ki seviyesinden çok daha alçaktadır.

İnsanları düşünmeye sevk etmek her zaman iyidir. Bir bakış açınız yoksa insanlar için ilham kaynağı ya da rol modeli olamazsınız.

Çok fazla fikrin olmadığı sürece iyi fikirlere sahip olamazsın.

Fikirler tavşanlar gibidir; birkaç tane edinir ve onlara bakmayı öğrenirsiniz, ve bir bakmışsınız bir sürü olmuş.

Aranmadan ansızın akla gelen düşünceler çoğunlukla en değerli olanlardır ve bu yüzden korunmalıdırlar; çünkü nadiren tekrar gelirler.

Bizi yabancılaştıran şey ilham verir.

Düşündükçe taşındım bambaşka diyarlara, Bir başkadır bambaşka diyarlardan aldığım ilham.

Düşünceye câzip ve parlak bir biçim vermek küçültür düşünceyi. Büyük yazar içinden gelen sesi olduğu gibi haykırandır. Kelimeleri kullanırken avamın hoşuna gidip gitmeyeceğini düşünmez.

Fikirler, dolaşan oğullar gibidir. En az beklediğiniz anda ortaya çıkarlar.

Zihninizi üstün düşüncelerle besleyin, çünkü yüceltilmiş düşüncelere inanmak, kahramanları yaratır.

Aklını büyük düşüncelerle besle.

Aklını büyük düşüncelerle besle.

Doğa, düşünce için konu üretmeye de son vermez.

Hegel'in belki de en büyük katkısı, düşünceye büyük bir hız takması ve sonsuz bir güç yüklemesidir. Hegel'de, düşüncenin kendisi büyüleyicidir. Marx, bu hızda, Hegel ile aynı yerdedir ve düşüncenin gücüne kütle giydirmektedir. Aydın mı, bu noktada hem hegelyen ve hem marksist olandır. Aydın, düşüncenin hızına ve gücüne inanan saftır.