Düşünce bir defa uyandı mı, bir daha uyumaz.

Biz düşüncelerimiz değiliz, biz düşüncelerimizin düşüncesiyiz.

Düşünmeyen insanlar uyurgezerlere benzer.

Ne söylediğimi duyana kadar ne düşündüğümü nasıl bilebilirim?

Bir düşünceyi dinlediğinizde sadece bir düşüncenin değil bir düşüncenin tanığı olarak kendinizin de farkına varırsınız.

Düşünmemeye çalıştığı şeyin ne olduğunu keşke bilebilseydi.

Türkler uğrayabileceği bütün aldatmacalara uğradı. Son ocaktayız. Artık her Türk tüttürülmesi gereken son ocakta bulunduğu bilincine ermelidir.

Kafa karışıklığı iyidir, insan bir kafası olduğunu anlar.

İnsanı kendine ve topluma yabancılaşmaktan alıkoyacak, içerisinde gömülü bulunduğu hâlden çıkartacak olan tarih bilincidir.

üstüne düşünmezseniz, size kabul ettirilen önyargıların hamalı olarak yaşarsınız.

İnsanın aklına ne hatıralar geliyor!

Novalis demiştir ki; Düşümüzde düş gördüğümüzü görmeye başlayınca uyanma zamanı yakındır.

Kıyıya vurmadıkları sürece, balıklar suyun farkında değildirler.

Düşünce, tamamen, zihni oluşturan bir insan eylemidiir.

Biz yalnızca insanların düşündüğü fikrine alışmışız.

Durursa anlaşılır saatin kaç olduğu

Düşüncelerinizi biriktirin, karmaşaya kaptırmayın, çünkü medya kirli sahtekarlıklarla doludur.

Düşünce kendini düşünmeyi unuturken aynı zamanda kendi bekçisi haline de gelmiştir.

İnsan düşünmeye başladığında artık etrafa körü körüne saldırmaz.

Yaşadığım anların, onları yaşarken anıya dönüştüğünü algılar, onları yaşarken anılaştırırdım. Sonra bunu en güzel biçimde Savinio'da okudum: Yaşanan an da anı olacak.