Materyalistler ise, dünya nesnel bir gerçektir derler.

Başka bir dünya var.  Bu da var. Ve bu onun içinde. Ama, bu bir.

Biz kendi yarattığımız bir dünyada yaşıyoruz.

Materyalist doğa görüşü, doğanın olduğu gibi, yabancı bir şey katmadan, yalın biçimde kavranmasından başka bir şey değildir.

Mutluluğun sırrı, dünyanın korkunç bir yer olduğu gerçeğiyle yüzleşmektir.

Gerek değer atfetme, gerekse değer biçme değerlendirileni değil, olsa olsa değerlendireni ele verir.

İnsanları tedirgin eden, olan biten değil, olan bitenle ilgili inandıklarıdır.

bilgi

Aşkın değil. Bilgi,

Dünya problemlerine felsefeyle baktığımızda, hangisine bakarsak bakalım, hepsi, insan haklarıyla ilgili görünüyor.

On üç-on dört yaşlarımıza denk gelen dönemlerde okuyan yazan ağabeylerimiz, ablalarımız sayesinde materyalist felsefe ile tanıştık. Diyalektik materyalist felsefeye göre dinin doğuşu özel mülkiyetin ve beraberinde devletin doğuşuyla neredeyse birlikte olmuştu. Ve din parayı ve dolayısıyla devleti elinde bulunduran mutlu azınlığın halkı aldatmak için kullandığı bir uyuşturucuydu.

Hem dünya hem ahiret için çalışın' tamamen bir safsatadır. Felsefe hakikatin peşindedir, inanç sisteminde ise hakikat aranmaz.

Materyalist bir dünyada yaşıyoruz ve materyalizm nerede olursa olsun insanlığa çok güçlü bir şekilde hitap ediyor.

“Ve ben ara sıra gördüm / insanın gördüğüne inandığını”

İroni, insanın kendini dünyaya anlatma yolu değil, kendini dünyadan belli bir uzaklıkta tutma yoludur.

Felsefi kırkayaklar, Hakikat-Gerçeklik istasyonları arasında, tahta ya da metal bacakları, hatta kanatları kırdılar. Ele avuca gelmez bir şey vardı hep: Yaşam.

Sen ilen biz, what is the matrix?

Sen düşlerden bahsetmiyorsun ki, senin bahsettiğin zavallı burjuva hırsların. Düşler gerçek olmaz. Düşler gerçektir zaten.

Tek bir doğru vardır ve yanlışın olasılıkları sonsuzdur.

Aynı gökyüzünün dünyanın tüm ülkelerini kapsamasına olanak var mı.