Gelişmiş ülkeler, güçlü oldukları için özgür değiller. Özgür oldukları için güçlüler.

Bir toplum, hoşgörüsü kadar güçlü, sağlam, haklıdır. Zulmü kadar zalim, zayıftır. Irkçılık ise en korkunç hastalıktır.

Anlıyormuş gibi davrandığımız güçlerle yaşıyoruz.

Korkutanlarla, korkanlar arasında sessiz bir suç ortaklığı vardır...

Dünyadaki bütün umut, hiç hesaba katılmayan insanlardadır.

Hiçbirimiz zengin değiliz. Hiçbirimiz iktidar sahibi değiliz.

Güç birliktedir!

Amerikalı her çocuk Başkan olamaz fakat Amerikalı her çocuk Başkan'a kurşun sıkabilir. Şöhrete giden yol çoğu kez kapalı, ama yüz karası rezalete giden yol daima açıktır.

Toplumun gücü, bireylerinden kaynaklanır.

Tarikatların etkin gücü, yalnızca tura sayılarak belirlenemez.

Çocuğun başını ve hayvanın sırtını kayıtsızca okşamanın anlamı şudur: Bu el yok edebilir.

İnsanların kendine karşı değil insana karşı cesareti var, halbuki ilki olsaydı, olaylara karşı da cesareti olurdu.

İngiltere'de son 30 yılda 18 yaş altında esrar kullanımı 18 kat, toplam kullanıcı 8 kat, günlük doz 4 kat artmış, dünya artık zehirli bir yerdir; bugün tanışacağınız kişi o yüzden ya zehirlenmiştir ya da zehirlenmiş olandan etkilenmiştir.

Gizli olan güçlüdür.

Bireysel olarak insanlarında "güçsüzlük" kültürü olan toplumların alt gruplarında güçsüzlük duygusunda ortaklığın yarattığı coşkuyla çocuksu bir "güçlülük" duygusu oluşur.

Bazı toplumlarda güçsüzlük kültürü var, güçsüzlük güç olmuş oralarda.

Bana göre diktatörler hep haklıdır; asıl onlara boyun eğenlerdir gülünç olan.

Yalnız işsiz olanlar değil, daha iyi işler yapabilecek olanlar da başıboştur.

Birçok kudretli şeyler vardır, fakat hiçbiri insan kadar kudretli değildir.

Aptallık bazen tarihsel güçlerin en büyüğüdür.