Dünyada bütün trajediler ölümle, tüm komediler ise evlilikle sonuçlanır.

Hayat dar alanda trajedi, geniş açıda komedidir.

Asıl trajedi insanın ölümü değil, "diye düşündü." Nasıl yaşadığı.

Yaşlılık yıllarında sürdürülen yaşam, bir trajedinin beşinci perdesini andırır. Kişi trajik bir sonun yaklaştığını bilir; ancak bunun ne olduğunu bilmez henüz.

Tüm evliliklerin yüzde ellisi boşanmayla sonuçlanıyor. Ama iyi tarafından bakın: diğer yüzde 50'si ölümle sonuçlanıyor.

Yirmi yaşa ertelenmiş toplu bir çocuk cinayetidir savaş.

Ölüm hayattaki en büyük kayıp değildir. En büyük kayıp, biz yaşarken içimizde ölenlerdir.

Hayatın trajedisi ölüm değil, yaşarken ölmesine izin verdiğimiz şeylerdir.

Hegel bir yerde, dünya çapında tarihî öneme sahip bütün olay ve kişilerin âdeta iki kere sahneye çıktığından söz eder. Şunu eklemeyi unutur : birinci seferinde trajedi, ikincisinde ise komedi olarak.

Hegel bir yerde, dünya çapında tarihî öneme sahip bütün olay ve kişilerin âdeta iki kere sahneye çıktığından söz eder. Şunu eklemeyi unutur : birinci seferinde trajedi, ikincisinde ise komedi olarak.

Büyük bir olasılıkla bir kaçık tarafından haklanırım.

Hayat, duygulananlar için bir trajedi, düşünenler için bir komedidir.

Bu dünya düşünenler için bir komedi, hissedenler için bir trajedidir.

Barışta oğullar babalarını gömer; savaşta ise babalar oğullarını gömer.

Bir kentin ölümü, bir insanın ölümünden çok daha trajiktir. Ve kentler öldüğünde geride yaşayan bir şey kalmaz.

Hayat dar alanda trajedi, geniş açıda komedidir.

Hayat dar alanda trajedi, geniş açıda komedidir.

Ölümden korkmak mı? Asıl trajedi, yaşamaktır..

Tarih, eserlerini iki defa oynarmış: Önce trajedi, sonra komedi olarak. Roma’nın kazları heybetli bir trajedinin kahramanıydılar, bizimkiler tatsız bir komedinin aktörleri.

Komedi, üzerinden yeterince zaman geçmiş trajedidir.