Hayatın aslında bir masala benzediği doğruymuş.

Nesnelerin aslı öyle değildir, sese ve renge çevirmek, onları anlamak için bizim yaptığımız işlemdir, her canlı öyle yapmak zorunda değil, nesneyi elektromanyetik radyasyona çevirerek "gören" yılan var mesela.

Sadece zihnimizin kabul edebileceği şeyleri alabiliriz.

Hayat, insanın sabahtan akşama kadar düşündüklerinden ibarettir.

Bütün gün ne düşünürsek onu yaşarız.

Dünya bir gök kuşağı, zihin bir prizma ve varlık ise beyaz bir ışındır.

Bu dünya en çirkin saçmalıklarla dolu. Bazen pek mümkün olmadığını düşündüğünüz şeyler olur.

Merhaba bebeler. Dünya'ya hoş geldiniz. Buranın yazları sıcak, kışları soğuk geçer. Burası hem yuvarlak, hem ıslak, hem de kalabalıktır. Taş çatlasa bebeler, yaşayacak en fazla yüz yılınız var.

Farklı zihinler için aynı dünya bir cehennem ve bir cennettir.

Bazı gerçeklikler zihne o denli yakın ve açıktırlar ki onları görmek için bakmak yeterlidir.

Biz kendi yarattığımız bir dünyada yaşıyoruz.

Zihniniz, içine koyduğunuz şeyi tam olarak size geri verecektir.

Papuç deliğinden seyrettiğimiz dünya

Bilinçimiz yaşamı nasıl oluşturuyorsa öyledir.

Bu dünyayı yaratan, zihninizdir.

Kendini kandırmadan yaşamanın ne anlamı var! Çıplak gerçekler kimi tatmin edebilir ki? Bir derviş ya da manyakoğlumanyağın teki değilseniz olayları küçültmeden ya da büyütmeden, oldukları gibi kabul ederek yaşayamazsınız.

Dünyada yeterince acı var.

Algıladığımız dünya bilinmez bir gerçekliğin, zihin mimarisi içinde kırılmasından ibarettir.

Fiziksel objelerin aslında kendilerinden gerçekliklerinin olmadığını öğretiyorum, bunların ancak zihnin ürünleri olduğunu söylüyorum, aslında hepsi bir hayaldir. Bunların duyularla algılandığı ve ayırt edildiği doğrudur fakat aslında diğer yandan hiçbirinin kendiliğinden kendi doğaları, gerçeklikleri yoktur. Onlar gerçekte görülmüyorlar ama zihin tarafından ‘tasarımlanıyorlar’. Bir bakıma kavranabiliyorlar ama bir bakıma da gerçekte kavranamıyorlar.

Bu dünyayı yaratan, zihninizdir.