Üç çeşit insan vardır: Kaçanlar, direnenler ve yerinde kımıldamayanlar.

Kimileri iktidarımız sallanmakta diyor! Bir koçun da testisleri sallanır, ama düşmez!

Korku tuhaf bir topraktır. Genellikle itaat yetiştirir, tıpkı sıra sıra ekilen ve bu sayede yabani otları ayıklaması kolay olan mısır gibi. Ama bazen içinde meydan okuma patatesleri de biter ve bunlar yeraltında gelişir.

Oysaki özgürlüğü seçmek, Başka vücutlar sevmek, Bir şehri tam kalbinden, Beyninden vurup gitmek var aklımda.

Benim kafam giyotinin altında. Ama sizden dik durumda olmanızı istiyorum.

İnsan kendi hapishanesinde tutuklu bir varlıktır ve bu tutukluluğunu her yere beraberinde taşır. Kaçamaması bu yüzdendir işte.

Bütün taşlar özgürlük anıtı için yontulmuştur, aynı taşlarla ona bir tapınak da, bir mezar da yapabilirsiniz.

Suçu gelin etseler de kimse güvey girmeyecek.

Özgür bir insanı fethedemezsiniz; Ne işkence, ne fisyon bombaları, ne de bir başka şey. yapabileceğiniz tek şey onu öldürmektir.

Kanatları altınla kaplı kuş uçamaz.

İnsan, doğası gereği baskıya karşı gelir.

Kaçarak özgür olunmaz.

Benim idealim özgürlüktür; bir ideali yok edecek füze, henüz icat edilmemişti

Işık kör edicidir, diyorlar, özgürlük patlayıcı. Lambamızı bozan da, özgürlüğe kundak sokan da onlar.

Ne mümkün zulm ile bidad ile imha-i hürriyet.

Teldeki bir kuş gibi / Geceyarısı korosunda bir sarhoş gibi / Kendi yolumda özgür olmaya çalışmaktayım.

Kuşlar kafeste hiçbir zaman şarkı söylemezler.

Kafasını kuma gömüp saklayan devekuşu, aynı zamanda kimliğinin en değerli parçasının kafası olduğunu anlatır.

Sağanaklarda delice dans eden, boyuna uçuşmaktan sarhoş olan sığırcık kuşları gibi özgür, yapayalnızdım.

Artık kafesini kendi içinde taşıyordu.