İlerleme bir rastlantı değil, bir ihtiyaç… O doğanın bir parçasıdır.

Doğal bilgideki her büyük ilerleme, otoritenin mutlak reddini içerir.

İnsanın doğal çöküşünü bugün toplumsal ilerlemeden ayrı düşünmek mümkün değildir.

Kim yumurtasına sahip çıkarsa o en gelişmiş olandır; balık suda, sürüngen kumda, timsah ağzında, kuş yuvasında, kanguru torbasında, insan karnında saklar onu.

Dişinin yumurtası azdır, o yüzden en iyi erkeğe mecburdur, erkeğin spermi ise çoktur en kötü dişiyle de olsa kaybedeceği yoktur.

Doğa, kendisininkiyle karşılaştırıldığında hiç önemi olmayan, kısa bir süre için bireylerin kalmasına izin verir, sonra da yeni yer açmak için buruşturur, atar onları.

Doğa ve doğal insanlık durumu muazzam ıstırap yaratır. Bunun üstesinden gelmek için imkanlarımız var ve konuşlandırmalıyız.

Teknoloji, evrimde bir sonraki adımımızı mümkün kılan mecazi karşıt başparmak olacaktır.

Tüm hayvan topluluklarında dayanışma, burjuvaların bizi iyice aptallaştırmak için her türlü nakarat biçiminde erdemini övdükleri yaşam mücadelesiyle karşılaştırılamayacak kadar önemli bir doğa yasasıdır.

Çeşitliliğe değer vermeyi öğrenmeliyiz.

Ve aynı ihtirasla tekrar ediyorum yine. Onlar ki; toprakta karınca, suda balık, havada kuş kadar çokturlar. Korkak, cesur, cahil ve çocukturlar.

Belki insan türleri çok ileri evrimleşmiştir.

Farklılaşmada, tekdüzelikte değil, ilerleme yolunda yatar.

sosyalizm, gerçekleşmeyecek bir düş değildir. toplumsal evrim sürecinde bir ileri adımdır. ve gerçekleşme zamanı gelmiştir.

Doğada hiçbir şey hareketsiz durmaz; her şey çabalar ve ilerler.

Biyoloji bilimdir. Evrim ise, onu eşsiz kılan gerçektir.

İnsan ilerlemesi sırasında, her bilim kendi sanatından evrimleşmiştir.

Doğanın tüm düzeni, daha yüksek bir yaşama doğru ilerici bir yürüyüşe ev sahipliği yapar.

Zihinsel çok yönlülüğün değişim, tehlike ve belanın telafisi oluşu, gözden kaçırdığımız bir doğa yasasıdır. Çevresiyle kusursuz bir âhenk içinde yaşayan bir hayvan, mükemmel bir mekanizmadır. Alışkanlık ve içgüdü çaresiz kalmadıkça doğa zekâya asla başvurmaz. Değişimin ve değişime gereksinimin olmadığı yerde akıl da yoktur. Yalnızca çok çeşitli ihtiyaçları ve tehlikeleri karşılamak zorunda olan hayvanlar zekâdan paylarını alırlar.

Yalnızca çok çeşitli ihtiyaçları ve tehlikeleri karşılamak zorunda olan hayvanlar zekâdan paylarını alırlar.