Kimse takdir edemez alemde/Kendi mahiyetini reyi ile/Münferit vasıta-i rüyet iken/Göremez kendini dide bile (Kimse kendi niteliğini kendi görüşüyle algılayamaz. Tek görme organı göz olduğu halde gözün kendini göremediği gibi.)

İki dünya arasında hayat bir yıldız gibi parlar
Gece ve yas ufkun sınırında bekler
Kim olduğunu insan ne kadar geç anlar
Kim olabileceğini ne kadar geç çözer.

Dünya insana kendini unutturur; insan kendisini fark ettiğinde ise dünyayı unutur. Çünkü insan nisyanla maluldür. Fakat umumiyetle kendisini unutur. Dünyaya dalar ve kendisini unuttuğu için başkalarına koşar.

İnsanı kendine ve topluma yabancılaşmaktan alıkoyacak, içerisinde gömülü bulunduğu hâlden çıkartacak olan tarih bilincidir.

Kainat senin içinde. Sen de kainatın içindesin.

Göz, kendisinden başka herşeyi görür.

Başarı ölçüm meselesidir, zamanı, mesafeyi, karşıdakini, olup biteni ve kendini ölçemeyen başaramaz.

Kendi cahilliğini okuyabilmek öyle sanıldığı gibi kolay değildir.

İnsan kendisini sessizce kaybeder. Kaybettiği başka her şeyi fark eder kendini kaybettiğini anlayamaz.

Kendinizi tanıyın.

Bir ara insanları anladığımı sandım, sonra sandığımı anladım.

İnsanın bildiği arttıkça, bilgisizliği azalmaz.

Hayatımın ilk dersi; kimse sürekli açık gözlerle dünyaya tahammül edemez.

Artık biliyorum ki, benim bir sebebim var. Aklım var anlayabiliyorum, gözüm var görebiliyorum.

Bir deliyle benim aramda tek bir fark var. Deli aklının yerinde olduğunu sanır. Bense deli olduğumu biliyorum.

Tek yolculuk, içindeki yolculuktur.

Kitaplar bize ne tür eşekler ve aptallar olduğumuzu hatırlatmak içindir.

Tek yolculuk, içindeki yolculuktur.

Kendinizi unuttuğunuz yerden daha karanlık bir köşe yoktur içinizde.

İnsanın bilebileceği tek şey olan kendisiyle yetinmelidir.