Her dahi, bir parça delidir.

Bir dahi, sorudan önce cevabı görür.

Bizi memnun etmek için gerekli deha derecesi, bizim sahip olduğumuz oranla hemen hemen aynıdır.

Üç şey dehaya yakışır. Üretken bir zeka, Bilge bir beyin, Hoş ve ince bir zevk.

Tolstoy'un dindar olduğunu biliyoruz; ama Arına Karenina'da Kont Karenin, çekim güçlerinin hiç dışına çıkamayan bir robottur, Rusya bürokrasisi sanki Kont'un içine girmiş ve tutsak etmişti. Sanki Karenin değil bürokrasi hareket ediyor ve davranıyordu; ilk robot-insan Kont Karenin'dir diyebiliriz ve Tolstoy'un dehası sayesinde, insan olduğundan hiç kuşku duyamıyoruz.

Mizah çelişkiyi görme yeteneğidir. Özellikle gülünçlü çelişkiyi sezebilme işidir. Bu da eleştirinin kaynağı anlamındadır. Bunun için mutlaka zeka gerekiyor, ama tersi de doğrudur; mizah yapa yapa zeka gelişiyor.

Doğan Avcıoğlu ise ‘Yalçın, dehayla delilik arasında gidip geliyor’ demişti.

Onlar evrim dediler, bu yaptıklarımız devrim dediler... Ah zekâsına kedi işeyesi nefer; her şey kader!

Aklım, kendine mezar kazabileceğin kadar derin.

Tembel bir aptal sevimli olabilir, çalışkan bir aptal ise tehlikeli ve ürkütücüdür.

Biz Kafamızı Kullanarak, Ayağımızla Gol Atıyoruz.

Kibir, aptallığın daniskasıdır. Kibirli insanlar, bana gülünç geliyor. Aptal geliyor. Herkes gibi, bir gün sen de toprak olacaksın kardeşim. Zeki insan kibirli olamaz, mümkün değil!

Şahsın görünür aklının yüksekliği eserinde.

Akıllılar dövüşmeden kazanırlar, cahiller kazanmak için dövüşürler.

Ölümden ne korkarsın, korkma ebedi varsın.

Sadece kendi beynimden değil, başkasının beyninden de yararlanıyorum.

Cehaletle deha arasındaki gerçek fark nedir biliyor musunuz? Dehanın sınırları var cehaletinse hiçbir sınırı yoktur.

Bir insanda üç şey arayın; Zeka, kalp ve dürüstlük. Eğer sonuncusu yoksa ilk ikisiyle de uğraşmayın.

İnsan zeka karşısında eğilir ama şefkat karşısında diz çöker.

Yalan zeka işidir, dürüstlük ise cesaret. Eğer zekan yetmiyorsa yalan söylemeye, Cesaretini kullanıp dürüst olmayı dene...