Ölüm korkusu geçmişte ve günümüzde tiranlığın en büyük müttefiki olmuştur.

Herhangi bir hükümetin veya siyasi yapının yönetimi altındaki “özgürlük” bunun özgürlükle ne ilgisi var?

Öyle ya. Bu adam bir kere siyasete gözünü dikmiş. Böylesinden korkulur. Bunun yapmayacağı kötülük yoktur.

Türkiye korkak bir devlettir. Türk siyasetçisi, medyası ve iş adamı korkaktır. Bu işte güç önemlidir.

Bakanlarımın ne kadar konuştuğu önemli değil, yeter ki dediğimi yapsınlar.

Bir hükümet nüfuzunu kötüye kullanmadığı ve adaleti çıkarlarına hiçbir vakit feda etmediği zaman takdire değerdir.

Hükümet gerçekte birkaç kişi tarafından kurulur; ve bu birkaç kişi, fiilen böyle bir rıza gösterilmeden, diğerlerinin rızasını kabul eder.

Türkler, devlet yıkmakta ve devlet kurmakta birinci sınıf üstadlardır.

Her ülkede delirmekten korkan en az bir yönetici olduğunu düşünüyorum.

Diktatör; aslında yönettiklerinden korkandır.

Devleti korumak için en uygun yöntem hiçbir zaman egemenlik imtiyazı vermek değildir.

Başka bir dünyada cezalandırılma korkusuyla aklı zincire vurarak yönetmek, güç kullanmak kadar alçaklıktır.

Her hükûmet hırsızlardan bir araya gelmiştir.

Teessüf olunur ki şeytanın idaresi, yeryüzündeki teokratik ve laik hükümetlerin en sözü geçeri, en kuvvetlisi ve en geniş olanıdır.

Hükümetler, yönetilen insanların doğasına uygun olmalıdır.

Putin, Stalin gibi yönetmek ve Abramoviç gibi yaşamak istiyor.

Propaganda, görünmez hükümetin yürütme koludur.

Bu dünyada çoğunluğun küçük bir azınlık tarafından yönetilmesinden daha garip bir şey yoktur.

Başkan olmak, ‘mezarlıklar müdürü olmak’ gibi bir şeydir; maiyetinizde yığınla insan bulunur, ama kimse sizi dinlemez.

Dünya, henüz başlatılmayanların gördüğü karakterlerin dışındaki karakterlerle yönetiliyor.