Post-modernizm aydın düşmanlığıdır. Cehalete övgü'dür. İnsanlığın düşünce planındaki kazanımlarına karşı bir hunhar savaştır.

Aklım, kendine mezar kazabileceğin kadar derin.

Sizi bilmem; ama ben dünyada en çok cehaletten korkarım. Çünkü cehalet kendi bildiğinin dışında bir bilgi ve düzey olduğunu fark etmeyen bir kör karanlıktır. Zehirli tutkular ve fanatik öfkeler üretir. En kötü yanı da, cahilin, cahil olduğunu bilmemesidir.

üstüne düşünmezseniz, size kabul ettirilen önyargıların hamalı olarak yaşarsınız.

Bilebileceğimiz bir şey varsa o da hiçbir şey bilmediğimizdir ve az bilgi tehlikeli bir şeydir.

Cehaleti bilmek, bilgi için büyük bir adımdır.

Eğer bir nesil cehaletin mutluluk olduğunu sanarak yetişirse, bir sonraki nesil cehaletini bile fark edemeyecektir. Çünkü bilginin ne olduğunu bilmeyecektir.

Biz yalnızca insanların düşündüğü fikrine alışmışız.

Durursa anlaşılır saatin kaç olduğu

Ben gücümü silahlardan almam. Ben gücümü kitaplardan ve düşünmekten alırım.

Düşüncelerinizi biriktirin, karmaşaya kaptırmayın, çünkü medya kirli sahtekarlıklarla doludur.

Düşünce bir defa uyandı mı, bir daha uyumaz.

Düşünce, bir sabah kaçırılmış olanın anısıyla uyandırılmayı bekler - ve böylece öğretiye dönüşmeyi.

Düşünce kendini düşünmeyi unuturken aynı zamanda kendi bekçisi haline de gelmiştir.

Düşünceyi sevmemek çok geçmeden düşünmeyi becerememeye dönüşür.

Zekâ, bir ahlak kategorisidir.

Bize bol bol ziya kucakla getir; düşmek, etrafı görmemektendir.

Kendi cahilliğini okuyabilmek öyle sanıldığı gibi kolay değildir.

Memleketi bozan cehalet değil: cehaleti kutsallaştıran zorbalık mezhebi.

İnsanın bildiği arttıkça, bilgisizliği azalmaz.