Cehalet, ayrıcalıklı sınıfın ustaca kullandığı bir silahtır.

İşçi sınıfı mücadelesi adına sanat alanında gösterilen çabalar, sadece küçük burjuva sınıfsal çerçevesi içinde hapis bırakıldığı sürece asıl işlevine bir türlü kavuşamamakta, gerçek soluğu ile o büyük gücüne asla ulaşamamaktadır.

Anlıyormuş gibi davrandığımız güçlerle yaşıyoruz.

Bilgi her zaman cahilliği yönetecektir.

İnsanın aptallığının gücünü asla küçümseme.

Gücü eline geçirenlerin vahşi ve diktatör tavırları cehaletten mi ileri gelir? Eğitim ve kültür insanı medenileştirir mi? Öyle olsa bir opera, resim ve mimari meraklısı olan Hitler bu kadar vahşi olabilir miydi? Her biri en azından hukuk fakültesi mezunu olan ABD başkanları dünyayı kan revan içinde bırakırlar mıydı?

Zengin azınlığın çalışan çoğunluk üzerindeki toplumsal ve ekonomik egemenlik sistemini koruyup sürdürecek güçte bir araç olması gerekir. Böyle bir araç vardır. Devlettir bu.

İktisaden egemen olan sınıf -üretim araçlarına sahip olan sınıf- siyasal olarak da egemendir.

Sosyalizm er geç yenilenir ve yıkılmaması ordunun gücüne bağlıdır.

İnsanların kaderini ekonomi değil, politika belirler.

İkiyüzlülük ölen burjuva döneminin karakteristik özelliğidir.

Bu savaş başka türlü bir savaştır. Herkes sistemini ordularının erişebildiği yere kadar empoze eder. Bu başka türlü de olamaz. Eğer şu anda Paris'te komünist bir hükümet yoksa, bunun sebebi 1945 yılında Sovyet ordusunun oraya erişecek kadar güçlü olmamasıdır.

Yeni sınıf, gücünü paradan ya da sahip olunan topraklardan değil, sadece bilgiden alıyor.

Devrimci propaganda yapıyorlar çünkü ayrıcalıklı sınıfın asla barışçıl bir şekilde devrilmeyeceğini biliyorlar.

Sovyet komiserleri söylendiği gibi kiliseleri yerle bir edip din adamlarını öldürüp inananları ipe göndereceklerse zaten Kızıl Ordu'nun bu savaşı kazanmak konusunda küçücük bir şansı bile yok demekti.

Zorbalar, ayaklarının altında çiğnedikleri köleler tarafından yetiştirilen Cehalet'in yavrularından başka bir şey değildir.

Bilgi sonsuza dek cehalet yönetecek; ve kendi yöneticileri olmak isteyen bir halkın, bilginin verdiği güçle baş etmesi gerekir.

Bilgi sonsuza dek cehaleti yönetecek ve kendi yöneticileri olmak isteyen bir kişi, iktidar bilgisi ile başa çıkmak zorundadır.

Bilgi sonsuza dek cehaleti yönetecektir.

Kolektivizm, doğası gereği demokratik olmadığı gibi, bilakis zorba bir azınlığa İspanyol Engizisyoncuların bile hayal edemeyeceği yetkiler verir.