Her toplum zamanın akışı içinde sürekli değişim geçirir.

Yaşama karşı çocuklaşırken ilerler yaşım.

Ben sürekli kazık yedim, artık kazığı çok iyi biliyorum. Ama insanı geliştiren şeyler de o kazıklar maalesef. Köteği yedikçe insanın derisi güçleniyor. Kabuk bağlayan yara daha kuvvetlenirmiş. Mesela bir yerinizi kanatın orası kabuk bağladıktan sonra daha sertleşirmiş yani deriniz. Aynen o misal ben de arkadaşlarımı tanıya tanıya hayatı tanıdım.

Dün ve bugün teoriyi, bugün ve yarın pratiği hazırlar.

İnsanı zaman kadar terbiye eden şey yoktur.

Ne yazık ki, birisi tecrübe kazandıkça, gençliğini kaybediyor.

Öğrenmek için dinlemek zorundasın. Geliştirmek için denemek zorundasınız.

Yaşlandıkça sürekli daha fazla şey öğrenirim.

Yıllar, bütün omuzlara aynı ağırlıkla çökmez.

Okulların en verimlisi, zorluk okuludur.

Hata yapmak doğal, insanlar öyle büyür. Hata yapmak üzere yaratılmışız, çünkü hataların içinde gelişme var.

Çoğu kimse en büyük gelişimi karşılaştığı en büyük güçlüklerle kazanmıştır.

Her olayın bir amacı ve her yeniliğin verdiği bir ders vardır.

Onca zamanı boşu boşuna geçireceğime, uçmayı öğrenebilirdim. Öğrenilecek ne çok şey var!

Zaman tüm danışmanların bilgeliğidir.

Karakter basitçe alışkanlık uzun sürüyor.

Çok kaybettim ve çok öğrendim.

Tecrübe, yaşlanarak değil, yaşayarak kazanılır; ve zaman insanları değil, armutları olgunlaştırır.

Dünyanın gözü önünde, ağaç dallarının zamanda ve mekânda açılıp yayılması gibidir sanatçının yapıtı.

Artık insanları tanımak için zaman kaybetmiyorum; nasıl olsa onlar zamanı gelince kendilerini tanıtıyorlar.