Hemen belirtmek isterim ki, bu savaşımımda bana en az destek güç..., kendi öz çevrem sayılan Üniversite olmuştur. Üniversite dışından ve özellikle Anadolu'nun çeşitli köşelerinden, çeşitli kentlerinden ve halk sınıflarından gelen umutvari yazılar, mutluluğumu ve şevkimi ne kez artırdı ise; gerici mihrakların Üniversite çevreleriyle, profesör unvanını taşıyan kişilerle işbirliği yaparcasına karşıma dikilmeleri, yalan ve iftira yöntemleriyle saldırıya geçmeleri beni o ölçüde üzmüştür...

Eğer işler değişmezse, değişebilecek hiçbir şey kalmayacak. Ya güç halka geçecek ya da her şey yok olacak.

Hiç bir ordu, vakti gelmiş bir fikir kadar güçlü değildir.

Zamanı gelmiş bir fikrin karşısına dikilme gücüne hiçbir ordu sahip değildir.

Bir adamı öldürebilirsin ama bir fikri öldüremezsin.

Gerçek daima azınlıktadır ve azınlık daima çoğunluktan güçlüdür. Kural olarak azınlık gerçekten bir fikre sahip olanlardan oluşmuştur.

Zamanı gelmiş bir fikri engelleyebilecek hiçbir güç yoktur!

Irak halkı düştüğünde yeniden ayağa kalkmasını bilir.

Din, bana, sadece hükümdarları halklarının üstüne çıkarmak ve bunları hükümdarların gücüne teslim etmek için icat edilmiş gibi geliyor.

Taşıyıcısı halk olan devrimler yürür.

Güç gericilerin değil, halkındır.

Tarihi, halk yapar. Seçkinlerin çoğu bunu kabul etmeyerek ölür.

Ancak halk hükümetten daha güçlüdür ve aşırı durumlarda direnecektir, hükümetlerimiz örgütlü yağma ve baskı sistemlerinden başka bir şey olmayacak veya çok az olacaktır.

Halkın tahammülü dışında hiçbir hükümet gücünün sınırını bilemez.

Dünyayı kendi fikirlerine göre yönetmek peşinde olanlar, insanların aklına hükmetmenin peşinde olmalıdırlar.

Güç ve bir fikir arasındaki bir savaşta, ikincisi her zaman galip gelir.

Güç ve fikir arasındaki mücadeleyi daima fikir kazanır.

Gerçek demokratik ilke, hiç kimsenin halkın üzerinde bir güce sahip olmaması demektir.

Halkın nüfuzu, dünyanın gerçek hükümetidir.

Güce dayalı bir kuvvete sahip olmak güzeldir. Fakat halkın güvenini kazanıp, koruyabilmek çok daha güzeldir.