Cesur olun. Bu proje sorunsuz yürüyemez. Zira Don Kişot gibi yel değirmenleri ile savaşıyoruz. Eğer korkunuz "ya yapacağımız gemi kızaktan inince batarsa" şeklinde bir korkuysa getirin bir kâğıt size senet vereyim. Bütün mali cezayı ben kişisel olarak ödeyeceğim. Benim size güvenim var, sizin de kendinize güveniniz olsun.

İnsana güvenmeden düşte bile yola çıkılmıyor!

Ah bu insan yüzleri. Her şeyimizi bağladığımız, durmadan yanıldığımız.

Meğer ne kadar kolay yanılıyormuş insan, en yakınlarında bile.

Kendini çok çok yüksek bir yerden, yerçekimine doğru, sırt üstü bırakmak.

Ortaçağ'da insan, doğayı etkileyemediği ve kontrol edemediği için kendine güvenden yoksundu. Bitkisel bir yaratıktı. Tekelsi düzende ise insan, toplumu etkileyemediği ve kontrol edemediği için kendisine güven duyamıyor. İnsanı insan yapan nehrin akışını değiştirmektir; bunun için çaba ve ortak çaba gerekiyor. Ortak çaba başarıya ulaştığı ölçüde insan yükseliyor.

Yaşıyor, yani savaşıyor olmak her ne kadar insanın ilk, tek ve âsli çabası olarak kalsa da insanlar kendilerini ister istemez buldukları bu çatışmanın kendilerince doğrulanır bir mahiyet kazanmasını arzu ederler. Zaten yapmak zorunda oldukları işi, itile kakıla değil, gönüllüce yapmak isterler. O yüzden yürüdükleri, ama rotası belli olmayan yolda karşılaştıkları her işaret, her bellilik onlara güven verir. Doğru yolda gittikleri telaşına kendilerini o kadar şiddetle kaptırmışlardır ki kuşatıldıkları anlam çemberinden işlerine gelen her adlandırmayı, her tanımı üzerinde fazla düşünmeksizin benimseyiverirler. Çünkü savaş sürmektedir ve ellerine geçirdikleri her silâhı veya kalkanı kullanmada biraz tereddüt gösterecek olurlarsa öldürücü bir darbe yemekten korkarlar.

İnsanlar başkalarının yargı gücüne kendi yargı güçlerinden çok güvenirler.

İnsanlar “başkalarının yargı gücüne kendi yargı güçlerinden çok güvenliler.

Sonunu düşünen kahraman olamaz.

Kurt ile ortak olan tilkinin hissesi ya tuzaktır, ya bağırsak.

Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır.

Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaylardaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğine tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine, sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır. Gülünçlüğünü fark etmez.

Köleliğiyle zincirlenmiş, tüm özgürlüğünü kaybetmiş bir köledir. Sadece risk alan kişi özgürdür.

Hayattaki en büyük tehlike HİÇBİR ŞEYİ riske atmaktır.

Sadece risk alan kişi gerçekten özgürdür.

Herkes korkak davranırken hırslı olun!

Tüm korkularından sıyrıl ve büyük bir güvenle yürü!

Eğer biri beni aldatırsa ona ayıp. İkinci kere aldatırsa bana ayıp.

Beni en çok üzen şey: bana yalan söylemen değil, bir daha asla sana inanmayacak olmam.