Bakmayın etrafımda çok insan dolandığına; sırılsıklam yalnızım aslında.

Şimdi, ben yalnız değilim, sen öyle sanabilirsin ama.

Keşke onlar beni olduğum gibi kabul etseler.

Onun için kadının kendisi değil, çektiği yalnızlığın giderilmesi önemliydi, fotoğraflarda kolunda güzel çıkması kadının.

Yalnız olmasam da kendimle başbaşayım..

"Evet." dedim. "Sürüyle arkadaşım var." Yalandı. Ama çözdüğüm sürüyle bilmece, okunacak pek çok kitap ve geceleri videoda seyredeceğim bir sürü film vardı. (Kemik Torbası)

Yunus içine döndü umut, dışına baktı kaos var... Demir atmak istediğim ıslak limanlarda lodos var. Fokurdayan suda kaynayan kıskaçlar; kaynar kazanda ıslık çalıp duran ıstakozlar. Öyle güçlü sesim var ama, kâlpsiz kulağı kulaksız. Canımı ölümlerden çekip almaya bu güç yetersiz... Dinsin ateş arsız,yanık içim alevsiz. Gördüklerim doğruysa, bu çekip gidiş vedâsız... Benimle yaşlandılar ama benden önce ölü anılarım. Şu sudan kabarcıklar, ölüm tanıklarım. Yok ki topum tankım. Ardımdan kaynar, su döker kepçeler; yanar her yer, her yerim. Hepsi gâyet farkındalar, ruhum ölüme dalar. Dalan dalıp gider; dalını terk eder yaprak, ölür. Sesim artık gidercesine güçsüz. Sirenlerim bağırmaktan âciz. Ateşle taciz.

Kendine özgü bir tarz oluşturan kişi, diğerleri tarafında anlaşılmaz ve kendine yoldaş bulamaz.

Bu dünya tarihinin girdabına yanlışlıkla kapıldığıma aslında kaz çobanı olmak üzere doğmuş biri olduğuma inanacak birini bulmam lazım.

Sadece söylemek zorunda olduğum şeyleri dinleyecek birini istiyorum.

Soylu düşüncelerin eşlik ettiği adamlar hiçbir zaman yanlız değildir.

Anlaşılmak bir lükstür.

Yalnızca içteki yakındır; başka her şey uzak.

Çok azımız onun kaybolduğu bölgeyi çok azımız ona nasıl ulaşacağımızı biliriz, iç dünyaları kayalıklara oturmuş nice şair yazar ve insan... Ne bir ses ne bir hatıra ne bir yüz... Belki enkazın parçaların dışında.

Gençken önemli olan vücudunun dışı, dıştan nasıl göründüğündür. Yaşlandığındaysa,içte olan önemli oluyor ve insanlar nasıl göründüğünü önemsemeyi bırakıyor.

Yalnızca kentte değil, kendi içinde de kayboluyordu.

Çocuklar sevgi ile sarılı olsalar da yalnızdırlar, kimse fark etmez bu yalnızlığı.

Önemli olan görünen şey değildir, insanla ilintili bir şeyin iyice görülmesidir, hem ne olursa olsun.

Yalnız insanların kendi içinde başlayıp biten eğlenceleri vardır.

Meyhane mukassi görünür taşradan amma, bir başka ferah başka letafet var içinde.