Yetenek, sükunet içinde ortaya çıkar. Karakter ise dünyanın fırtınaları içinde.

En iyi çelik, en sıcak ateşten geçmek zorundadır.

Yeteneklerin en fazla geliştiği zaman, insanın bütün bir dünyayı karşısına aldığı zamandır.

Kimi oyuncu “Ben tamamım” der ve üzerine bir şey eklemez. İnsanların almaya alışık olduğu şeyleri verir, bunun ekmeğini de yer. Kimisi de zor olanı yani yeteneğini hep bir basamak yukarı taşımayı seçer. İkinci yol emek ister. Ben zor yolu seçtim.

Zorlukların insanın karakterini düzelttiğini söylerler.

Her şey güllük gülistanlık olacak olsaydı gerçekten imtihan olmazdı. Gelişigüzel doğar, büyür, ölürdük.

Yetenek doğuştan gelir. Marifetler ise sadece saatler ve saatlerce uğraşılıp geliştirilebilir.

İnsanların bazı kötü karakter özellikleri kolay şeyleri zorlaştırıyor gibi gözüküyor.

Bir adamın değeri var mı, yok mu nasıl anlarız? Bütün isteklerine, bütün görüşlerine karşı zorluklar çıkarın. Gerçekten değerli bir insansa, zorlukların hepsini yenmesini bilecektir.

Altın ateşle sınanır, güçlü insanlar zorluklarla.

Altın ateşle sınanır, cesur adam şanssızlıkla.

Dünyaya bakış açımızın sağlam temelleri ve derinlik veya sığlığı çocukluk yıllarında oluşur. Bu görüş daha sonra özenle düzeltilir ve mükemmel hale getirilir, ama özde değişmeden kalır.

Okulların en verimlisi, zorluk okuludur.

Çoğu kimse en büyük gelişimi karşılaştığı en büyük güçlüklerle kazanmıştır.

Büyüklük, gerçekten sınandığınızda, biraz darbe aldığınızda, biraz hayal kırıklığı yaşadığınızda , üzüldüğünüzde gelir.

Yenilgiden sağ çıkmayı öğrenmelisin. İşte o zaman karakter geliştirirsin.

İnsanın en miskini sıkıyı görünce düldül oluyor Yarabbi!

Deniz sakin olduğunda dümeni herkes tutabilir.

Herkes erdemi elde tutmanın kolay bir şey olmadığını bilir.

Karakter basitçe alışkanlık uzun sürüyor.