Kocasının ölümünden sonra gerçek anne çoğu kez bir üvey anne haline gelir.

Kadınların neden evlendiklerini anlıyorum: Yalnız kalabilmek için.

Barış, bir annenin gülümseyişinden başka bir şey değildir.

Kadınlar, kendilerine yapılan birçok şeyi affedebilir; ama affetikleri şeyleri hiçbir zaman unutmaz.

Kadınlar zayıftır, ama analar kuvvetlidir.

Onun için kadının kendisi değil, çektiği yalnızlığın giderilmesi önemliydi, fotoğraflarda kolunda güzel çıkması kadının.

Yine de duymak istiyorsun ama. Bir erkeğin bir kadına söyleyeceği şeyleri. O senin kadın yanın.

Kadınların açtığı yarayı tedavi etmenin yolu yok gibidir.

Kadınlardan uzak dur.

Bir kadına tavsiyesinin ne olduğunu sor. Söylediğinin tam tersini yap ki böylece daha akıllıca davranmış olduğundan emin olabilirsin.

Toplum, kadının teslimiyetini bir kurban ayini olmaktan çıkarıp özgürleştirirken bir yandan da her defasında yine aynı deneyime mahkûm eder onu.

Uzunca bir süredir evli olup da arada bir kocasının küçük zaaflarını çıtlatarak onu biraz olsun kendinden uzağa yerleştirmeyen tek bir kadın yoktur.

Kavga sevgiden daha fazla yakınlık kurar.

Kadınlar sadisttir, onlara yükleyeceğimiz acılarla bizlere eziyet ederler.

Erkeğin yaşantısı akılsaldır, ama bir takım boşlukları vardır; kadınınkiyse, kendi sınırları içinde, karanlık ama doludur, tamdır. Bu doluluk ona belli bir ağırlık verir; ilişkilerinde, kadın erkeği hafif bulur: diktatörlerin, generallerin, yargıçların, memurların, yasaların, soyut ilkelerin hafifliği vardır erkekte.

Erkekler doğaları gereği birbirine ilgisizdir fakat kadınlar doğaları gereği birbirine düşmandır.

Bir kadının bir erkekle işi bittiğinde tamamen bitmiştir.

Ne çocukluktu ama. Annem beni hiç kendi sütüyle beslemedi. Beni arkadaşı gibi sevdiğini söylerdi.

Kadın bir şeyi kafasına koyduysa, yapar. Erkeğin tek yapabileceği kaçınılmaz olana ayak uydurmaktır.

Kadın gibi dert olmaz insanın başına.