Yoksulluk, çağdaş bir toplumun yüz karasıdır.

Siz yardım edilmiş yoksullar istiyorsunuz, biz ise ortadan kaldırılmış yoksulluk!

“Sevilmek her çocuğun hakkı. Daha güzel ve adaletli bir dünya için bizlere düşen görev onları bağrımıza basmak ve onlara sahip çıkmaktır.”

Hırsızlara en ağır cezaları verecek yerde, toplumun bütün bireylerine yaşama olanaklarını sağlasanız ve kimse yaşamı pahasına çalmak zorunda kalmasa daha iyi olmaz mı?

İdeal durum, vatandaşlarının en azına yapılan bir yaralanmanın herkes için yaralanmasıdır.

Tek bir bireye verilen en küçük zarar, tüm düzene karşı sayılır.

Dünyayı tek başıma kurtaramayacağımı gayet iyi biliyorum. Ancak haksızlığa karşı hep ön saflarda olacağım.

Kötülüklerin ilki ve en büyüğü, haksızlıkların cezasız kalmasıdır.

Ekmek hepimize yetmiyor, kitap da öyle ama keder... Alabildiği kadar.

Adaletin bulunmadığı yerde herkes suçludur.

Dünyada yoksulluğunu çektiğimiz şey ; Hayırseverlik değil, ADALETTİR!

Mülkiyet kutsal bir hak değildir. Zengin bir adam fakir olduğunda bu bir talihsizliktir, ahlaki bir kötülük değildir. Fakir bir adam yoksullaştığında, sonuçlarla dolu ve topluma ve ahlaka zarar veren ahlaki bir kötülüktür.

Haksızlıklardan midem bulanıyor.

Dünyada öyle çok haksızlık vardı ki!

Yoksullara kim adil davranır ki? Köylüler bütün bir yıl çalışırlar, yine de çıplaktırlar.

Her cezasız suçlunun bir suçlu ailesi vardır.

Adaletsizliği bir yangından daha çabuk önlemeliyiz.

Bir toplumun büyüklüğü onun diktiği anıtlardan değil, sahip olduğu kaliteli insanlarda yatmaktadır. Adalet, sorumluluk ve insanlık bir bireyde bulunması gerekli olan ilkelerdir.

Herkesin suçlu olduğu yerde kimse suçlu değildir.

Eşitliğin olmadığı yerde haksızlık başkaldırır.