Bir insanın değeri bayağı kesre benzer: Pay gerçek değerini gösterir, payda kendisini ne zannettiğini. Paydanın değeri arttıkça kesrin değeri azalır.

Övgü kolonya gibidir; koklanmalı, ama yutulmamalıdır.

Kendini pek bir şey sanmayan, sandığından daha fazlasıdır.

Kendisini olmazsa olmaz görenler hasta tiplerdir. Ölçü şudur: “Olsam da olur, olmasam da olur; olmasam herhalde daha iyi olur.”

Büyük ya da küçük kendini bir şey zannedenler kaybetmeye namzettirler.

Kendine bir ağırlık veren kimsenin hiçbir ağırlığı yoktur.

Kendine bir ağırlık veren kimsenin hiçbir ağırlığı yoktur.

Kibir, aptallığın daniskasıdır. Kibirli insanlar, bana gülünç geliyor. Aptal geliyor. Herkes gibi, bir gün sen de toprak olacaksın kardeşim. Zeki insan kibirli olamaz, mümkün değil!

Bey mütevazı ve alçak gönüllü olmalı, suçlu kimselerin de suçunu affetmelidir. Bey mağrur, kabadayı ve kibirli olmamalı; beyler büyüklük taslar ve kibirli olurlarsa, ey oğul onlar şüphesiz itibar görmezler.

Kimse "vazgeçilmez" değildir ve hiç kimse kendini vazgeçilmez sanan biri kadar "aptal" değildir.

Öyle horozlar vardır ki, öttükleri için, güneşin doğduğunu sanırlar.

Oldum dediğim an, biterim.

Bir insan ne kadar çok öğrenirse o kadar alçak gönüllü olur.

Biz sidikle pislik arasından dünyaya geldik, öğünmemiz nedendir?

Birisine Bir İyilik Yapın ve Bundan Kimseye Bahsetmeyin..

Övünme gereği duymayan, ortaya egosunu değil, yüreğini koyan bir insanı herkes çok sever.

Bir adama birkaç dize şiir ver, sonunda kendini varolmuşların Efendisi sansın.

Kişide, kendini beğenmeye, büyük görmeye bir eğilim vardır. İşte bu eğilim birtakım hayaller, sanılar yaratır, bize olmayanı gösterir.

Dini açıdan daha fazla bilgi sahibi oldukça, daha mütevazı olman gerekir. Bunun yerine sen, yargılayıcı oluyorsun.

Eğer birisi senin yanlışını düzeltiyorsa ve sen o kişiye darılıyorsan, ego sorunun var demektir.