Eğer bir devlet bir başka devletin güçlendiğini ve buna bağlı olarak potansiyel bir tehdit haline geldiğini görürse, gücünü artırarak ve/veya diğer devletlerle müttefik olarak kendi güvenliğini sağlamaya çalışır.

Eğer devlet güçlü olursa, o bizi ezer.

Devlet, adalet ve güvenlik için vardır. Beceremiyorsunuz!

Devlet yalnız mahmuzlarla ve çizmelerle yönetilir.

Hükümet gerçekte birkaç kişi tarafından kurulur; ve bu birkaç kişi, fiilen böyle bir rıza gösterilmeden, diğerlerinin rızasını kabul eder.

Devlet, son tahlilinde bu gücün bir bilime indirgenmesidir.

Türkler, devlet yıkmakta ve devlet kurmakta birinci sınıf üstadlardır.

Yalnızca güçlü bir devlet yurttaşlarına özgürlük sağlayabilir.

Aristoteles'in Politika da bir tiran tanımladığı gibi, insanların sevmediği emirlerini veren tiran olur; güvenliği için korumaları elinde tutan bir tiran olur; komplocularını kurallarına karşı cezalandıran bir tiran olur. Öyleyse iyi prensler hayatlarında nasıl güvende olmalıdır?

Devleti korumak için en uygun yöntem hiçbir zaman egemenlik imtiyazı vermek değildir.

İstihbarat teşkilatları zavallıdırlar. İki psikolojik hastalıktan mustariplerdir: Birincisi gerçekten yaptıkları için umumi efkârdan takdir edilmezlikleridir. Bu, gizli çalıştıkları için kaçınılmazdır ve ruhu deforme eder. Diğer hastalık, kendi memleketlerinin millî menfaatleri kendi hükümetlerinden çok daha iyi anladığı inancına olan meyildir. Bu ikinci hastalıklarından dolayı onlara itimadım yoktur.

İnsanlar eyalette yaşamıyor. Devlet insanlarda yaşıyor.

Bir sorunu çözmek için kaba güç kullanmak kötü bir yöntemdir. Genelde küçük çocuklar ve büyük devletler tarafından tercih edilir.

Siyasetin bütün iniş çıkışı bir yandan kurtların, diğer yandan çakalların devlete karşı toplumu, topluma karşı devleti koz olarak kullanışına ayarlanmıştır. Bu iniş çıkıştan başı dönen Türk toplumu bir türlü hem güvenliğini, hem de özgürlüğünü bir arada, birlikte istediğini ve biri için diğerini feda etmek mecburiyetinde olmadığını söylemez, söyleyemez. Kurtların kurtluk, çakalların çakallık yapmalarından ülke lehine bir sonuç çıkabileceği ihtimalini hep göz önünde tutar. O kadar ki kurtların çakallaşması, çakalların kurtlaşması Türklerde endişe uyandırır. Çünkü onlar da bütün hazırlıklarını hayatlarını yaşamak üzere yapmışlardır. Kurt veya çakal, takılacak birileri olsun isterler.

Devleti yönetenler neme lazım demeye başladığında, o devlet çökecek demektir.

Özgürlük tarihi devletin gücünü artırmanın değil, aksine devletin güç ve yetkilerini sınırlamanın tarihidir.

Vahşiler hariç, bütün bilinen dünya kitaplarla yönetilir.

Birey, devlet’le pazarlık edemezdi. Devlet güçten başka bir para tanımaz: Üstelik parayı da kendisi basar.

12 Eylül Harekâtı'nın ülkemizi bir iç savaş eşiğinden geri çekip kurtardığını kabul etmeyecek kim vardır?.. 12 Eylül'ün haklılık nedenlerine bir değil, bin kez inanırız.

Ben kullanılacak birisi değilim. Ben Çorum Kargı’da, tarlada çalışan insanların yaşadığı fakir bir köyde, tarlada doğmuşum. Bir ebe vasıtasıyla. 1 yaşındayken İstanbul’a gelmişiz. Gecekondu mahallesinde büyüdüm. Varoş mahalleleri diyorlar ya? Eğer birisi birini kullandıysa, devleti ben kullanmışımdır.