İnsan zihni, maddi dünyayı yansıtmakla kalmaz, onu değiştirir de.

İrade düşünmenin çekicidir.

Düşünce, düşüncenin düşüncesidir.

İnsanlar kader mahkumları değil, kendi zihinlerinin mahkumudurlar.

Bilince ilişkin sorunları genel felsefi savlarla çözmeye çalışmanın umutsuz olduğuna inanıyoruz.

Kişilerin bilinçi vardır, hem de öyle yalnızca mecazi değil somut anlamda.

Elbette omuriliğimin de bilinçi var ama bana anlatamıyor.

Bilinç, çoğul olmayan bir tekildir.

Bilinç asla aldatmaz.

Beyindeki küçük çalkalanmaları düşünce diye nitelendirmek ne tuhaf bir ayrıcalıktır.

Zihin evrenseldir.

Zihnin enerjisi, hayatın özüdür.

Eleştirel bir zihin tutumu /yeti ile şüpheci bir tutum arasında çok önemli bir ayrım vardır.

Modern insan, neredeyse on binlerce yıl önce sahneye çıktığı andan itibaren, kadınlardan doğan, büyüyen ve yaşlanan, sonunda hareket etmeyi ve nefes alıp vermeyi kesen ve en sonunda da cansız kemiğe dönüşen fiziksel bir bedenden fazlası olduğuna dair bulanık bir kavrayış taşımış görünmektedir.

Düşünce, tamamen, zihni oluşturan bir insan eylemidiir.

Keşke fizik ve zihin arasındaki uçurum bu kadar büyük olmasaydı.

Neden mi düşünüyorum? Çoğu şeyi düşünmemek için.

Felsefe, neleri bilmediğini bilmektir.

Köleliğin zincire vurduğu kişi azdır; kendini köleliğe zincirleyense daha çoktur.

İnsan tabii ki istediğini yapabilir ama istediğini isteyemez.