Boş bir kafayla nasıl bir bakış açınız olabilir ki? Kafalarınızı doldurun. Tıka basa doldurun. Sizin en büyük hazineniz kafalarınızdır ve yeryüzünde hiç kimse kafalarınızın içindekilere karışamaz.

Bin yıl süren bu dönemde, akıl zincire vuruldu, düşünce köle oldu, bilgi ise hiç ilerlemedi.

Okumak sanatı esasları hatırlamak, ayrıntıları unutmaktır.

Hafızasız baş, bekçisiz kaleye benzer.

Bilgi denen şey ne kadar da garip! İnsanın zihnine bir kez girmeyegörsün, kayalara yapışan liken misali tutunuyor, bırakmıyor.

Aklın zinde kuvveti galip geldi ve göklerin yanan surlarına doğru çok uzaklara yola çıktı ve düşünce ve aklı içerisinde sınırsız evreni ele geçirdi.

Okudum, unuttum, gördüm, hatırladım, yaptım, öğrendim.

Kitaplar, canlanan polenleri akıldan akıla taşıyan arılardır.

Esasında hayatta iki şey vardır: Bilim ve şahsi düşünceler. İlki bilgiye yol açar, ikincisi cehalete.

İnsanın bilgileri ne kadar düzensiz olursa, düşünceleri o kadar karmaşık olur.

Bir insan ne kadar akıllı olursa, o kadar çok okuyacak ve en bilgili olanları en çok okuyacak.

Öğrenimsiz akıl sürülmemiş tarlaya benzer.

İşaretparmağını kafasına dokundurarak “Aradıklarınız bunun içinde!..” demiş…

Bizim elimizde bir tek silah var, o da beynimiz. Öğrenme yetimiz. Benim dediğim tek şey: Gelin, öğrenelim...

Aklım, kendine mezar kazabileceğin kadar derin.

Âlimler olmasaydı biz şu anda kördük.

"Köylüye bir şey öğretebilmek için, ondan birçok şey öğrenmeli."

İnsanoğlu hakikati ve saadeti hiç bulamaz, velâkin bu hakikat ve saadet yolunda yürümeye yardımcı bir şey vardır. Bu karanlıkta fenere benzer, buna maarif, bilgi denir. Maarif insanın fikrini çok eder, aklını keskin eder, zekâsını çoğaltır.

Aşkın değil. Bilgi,

Dünyada en çirkin kokan şey saklanan düşüncedir. Mezara götürülen bilginin kimseye faydası yoktur.