getirmesi söz konusu.

Aşkın değil. Bilgi,

Gerçek,hem kendini hem de gerçek olmayanı gösterir.

Eğer aklımız ermeyecekse neden anlamaya uğraşalım?

"Gerçeklik" sözcüğü de bir sözcüktür, doğru kullanmayı öğrenmemiz gereken bir sözcüktür.

Bir zamanlar sanatın, edebiyatın ve felsefenin amacı varlıkların ve hayatın anlamını açıklamak, dilsiz olan her şeyin sesi olmak, doğaya acılarını anlatması için bir dil vermekti; başka bir deyişle, gerçekliği asıl adıyla çağırmaktı. Bugün doğanın dili koparılmıştır. Bir zamanlar, her sözün, çığlığın ya da jestin içsel bir anlamı olduğuna inanılırdı; bugünse hepsi sıradan bir olay, bir rastlantı olarak görülmektedir.

Doğru hem kendisini hem de yanlışı belirtir.

İnanç dağları yerinden oynatır, fakat sadece bilgi doğru yere oturtabilir.

Felsefe: Çözümsüz problemlere verilen anlaşılmaz yanıtlar.

Gerçek; bütün’ün çığlığı, birkaç kişinin ise oyuncağıdır.

Eşya üzerinde çalışacak yerde, herkesin kendine göre istediği anlamı verdiği kelimeler üstünde kavga ediyoruz.

Bilim, fiziksel dünyayı açıkladığı için insanları cezbediyor. Son sözü değilse de hiç olmazsa en iyi sözü söylüyor.

Bilime dayanmayan felsefe, boş laftan ibarettir.

Felsefe, mekanı boşluk, hedefi sonsuzluk olan, bir bilgi serüvenidir.

Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

Doğru ve yanlış, varolan bir şey değil, varolan şeyler hakkındaki bilgimizin nitelikleridir.

Gerek değer atfetme, gerekse değer biçme değerlendirileni değil, olsa olsa değerlendireni ele verir.

İnsanları tedirgin eden, olan biten değil, olan bitenle ilgili inandıklarıdır.

Sanattan anlamayan, sanat eserini bilmeyen, sanatkarı bilemez.

Bilgi, nesne ile kavrayışın uyumudur.