Benden yaptığım bir resmi anlatmamı istemeyin. Ben sadece tasvir ediyorum. Anlatacak olsam oturur yazardım.

Ne çaldığınız değil nasıl çaldığınız önemlidir. Bahsettiğimiz arabeskmiş, popmuş, türküymüş falan bunların özünde anlattığı şeyler aynı insanların aynı duyguları. Sadece onları çalma ve icra etme biçimleri farklı.

Herşeyi söylemem ama, her şeyin resmini yaparım.

Desen görülen şey değildir, başkalarına gösterilmesi gereken şeydir.

Resim konusunda amatör olarak kalmayı sürdürmeyi seçebilirim, orası benim saçmaladığım bir alan olarak kalabilir bilemiyorum.

Müzik, söylenemeyen ve hakkında sessiz kalmanın imkânsız olduğu şeyleri ifade eder.

Müzik duygunun kısaltılmış halidir.

Özgür olamayışın ortasında özgürlük benzeri bir şeyi dile getirir sanat.

Bir adam roman yazar. Bir adam senfoni yazar. Bir adamın film yapması gereklidir.

Eğer Leonardo , Mona Lisa tablosunun altına şöyle yazsaydı ona nasıl değer verebilirdik?: "Hanımefendi gülümsüyor çünkü sevgilisinden sakladığı bir sır var" Bu izleyiciyi gerçeğe zincirlerdi ve ben bunun 2001'e (Space Odyssey) olmasını istemiyorum.

Evet, yazmak zorundaydım, yoksa çıldıracaktım!

Resim sessiz şairliktir; ve şairlik de bu dizelerin resmedilmesi.

Ve tüm olan bitene karşı isyanın olsun, sermayen sanatın olsun, otur da; çiz!

Herşeyi söylemem ama, her şeyin resmini yaparım.

Bir tek doğru olsaydı, aynı konuda yüz tablo yapılmazdı.

Sanat, evrenin tanık olduğu, bireyselliğin en yoğun halidir.

Müzik kulakla dinlenir. Gönüle, ruha hitap ederse de ona göre değerlendirmesi yapılır. Görsellik müziğin önüne geçemez ya da yarısı müzik yarısı görsellik olsun denmez.

Yazar ağzını kapamalıdır ki eseri kendininkini açsın.

Eğer yaptığım her şeyi göründüğü gibi algılarsanız, dehşete düşersiniz. Ya da gözünüz korkar. Ya da onurunuz kırılır. Ya da sıkılırsınız.

Bir sanat biçimi olarak opera ender ve göze çarpan bir yaratım. Benim için, bir başka biçimde ifade edilemeyecek olan insan dramını ifade ediyor.